Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/19728 E. 2024/12649 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/351 E., 2018/638 K. SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin '”Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır” ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir” şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin müvekkili sanığın karar duruşmasında olay günü yapılan telefon görüşmelerinin kaydının celbini talep ettiği halde İlk Derece Mahkemesi'nin bu yönde herhangi bir karar vermediğine, yargılamanın selameti ve sanığın adil yargılanma ilkesi uyarınca savunmasına gerekçe gösterdiği telefon görüşme kayıtlarının mahkemeye celbinin sağlanması gerektiğine, istinaf başvurusunu inceleyen ve karara bağlayan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin de bu konuyu değerlendirmediğine, bu yönüyle adil yargılanma ilkesinin ihlal edildiğine ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri reddedilmiştir. Ançak; Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.05.2013 tarihli ve 2012/227 Esas, 2013/168 Karar sayılı ilamında, sanığın suçu işlediği sırada 18 yaşından küçük olması nedeni ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/5. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesi uyarınca verilmiş ve 24.02.2012 tarihinde kesinleşen 1 yıl 8 ay hapis cezasını içeren Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22.11.2011 tarihli ve 2010/45 Esas, 2011/452 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu ve bu mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasında zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılarak yerine ''Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 22.11.2011 tarihli ve 2010/45 Esas, 2011/452 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve buna bağlı olarak denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.