Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/14315 E. 2024/193 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2021/14315
Karar No
2024/193
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ : Alanya 2. Aliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/260 E., 2016/146 K. SUÇLAR : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Dosya incelenerek gereği düşünüldü; I-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz isteminin incelenmesinde: Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, II-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hüküm yönünden temyiz itirazlarına gelince; Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3. ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan kurumun cezasız ve vergili gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanığa miktar da belirtilip usûlüne uygun süre verilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergili gerçek zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun gerçek zararın soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi hâlinde bu bir dava şartı olduğundan 5237 sayılı Kanun'un 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen sanık tarafından kovuşturma aşamasında katılan kurumun zararının tamamen karşılanması hâlinde bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekeceği, bu açıklamalar ışığında somut olayda değerlendirildiğinde; sanığın kurumdan habersiz sayacı değiştirmek suretiyle kaçak elektrik kullanması nedeniyle, sanığa soruşturma aşamasında, katılan kurumun vergili cezasız zararı tespit edilip ödemesi için ihtarda bulunulmadığı, katılan kurum yazısına göre sanığın 16.01.2015 tarihinde katılan kurumun talep ettiği tüm zararı karşıladığı anlaşılmakla, Cumhuriyet savcılığının kovuşturma şartını yerine getirmeyip yapması gereken ihtaratı yapmaması sebebiyle hakkında kamu davası açılan ancak iyi niyetini gösterip kovuşturma aşamasında tüm zararı karşılayan sanığın da soruşturma aşaması için tanınan yasal imkândan yararlandırılarak, 5237 sayılı Kanun'un 168/5. maddesine istinaden 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken sanık hakkında yazılı şekilde ceza verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi, Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı Kanun''un 168/5. ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, karardan bir suretinin Adlî Sicil Kanunu'nun 6/2. maddesi uyarınca mahsus siciline kaydı için Adalet Bakanlığı Adlî Sicil ve İstatistik Genel Müdürlüğüne mahkemesi tarafından gönderilmesine, 09.01.2024 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2021/14315, K. 2024/193, T. 09.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2021-14315-e-2024-193-k-468d5726142f