Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/11888 E. 2024/902 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi EK KARAR TARİHİ : SAYISI : 2015/481 E., 2016/272 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 35/3. maddesine uygun olarak ceza infaz kurumunda bulunan sanığa hükmün okunup açıklanması da gerekirken, sanığın okumak/ almak suretiyle kararı tebliğ aldığı, dolayısıyla usûlüne uygun olarak yapılmış bir tebligat bulunmadığı anlaşılmakla; yapılan tebliğ işleminin geçersiz olması nedeniyle, temyiz isteminin reddine ilişkin 27.06.2016 tarihli ek karar kaldırılarak ve sanığın öğrenme üzerine sunduğu 01.07.2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.03.2016 tarihli ve 2015/14892 Esas numaralı iddianamesiyle sanık hakkında mağdura ait cep telefonunu arama yapmak maksadıyla alarak kaçtığı iddiasıyla hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 141/1, 53, 58. maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır. 2.Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/481 Esas, 2016/272 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 141/1 ve 53. maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebebi, hükmü temyiz etme talebine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'in katılanın yanına giderek, telefonu görüşme yapıp iade etmek üzere katılandan aldıkları ve olay yerinden birlikte kaçtıkları, telefonu sanık B. F.'ye 170,00 TL karşılığında sattıkları, katılan ve tanığın beyanlarında, temyiz dışı sanık ...'in telefonu ...'e vermelerini söylemesi üzerine verdiklerini ve ...'in kaçtığını, kendilerinin ise, Mehmet'i yakaladıklarını belirttikleri, sanık ...'in hazırlıktaki beyanında, sanık ...'in telefonu 'al ve kaç' demesi üzerine telefonu istediğini ve konuşur gibi yaparak kaçtıklarını, mahkemede ise, telefonu katılandan temyiz dışı sanık ...'in istediğini belirttiği, tanık ve mağdur beyanları ile tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın temyiz dışı sanık ile eylem ve fikir birliği içerisinde üzerine atılı suçu işlediği hususunda mahkemece vicdani kanaat oluştuğu gerekçesiyle sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir. 2.Mağdurun soruşturma ve kovuşturma aşamasında ifadesinin alındığı tespit olunmuştur. IV. GEREKÇE Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup sanığın eylemine uyan, 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonuca göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık tespit edilmiştir. V. KARAR Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenle, Gaziantep 9. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2016 tarihli ve 2015/481 Esas, 2016/272 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği istem gibi BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.