Yargıtay · 2. Ceza Dairesi
Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2021/11396 E. 2023/8097 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 2. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/11396
- Karar No
- 2023/8097
- Karar Tarihi
İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/482 E., 2015/552 K. ŞİKÂYETÇİ : ... SUÇLAR : Hırsızlık, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama HÜKÜM : Mahkûmiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade,bozma Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 30.05.2016 tarihli Tutanak içeriğine göre sanığa yapılan gerekçeli karar tebliğinin usulsüz olduğu ve sanığın öğrenme üzerine verdiği temyiz dilekçesinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede: 1. Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçu yönünden: Sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının, 5560 sayılı Kanun'un 23. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, anlaşılmakla; bu kararların temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı Kanun'un 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık ... Gerçik müdafiinin dilekçeleri itiraz niteliğinde kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 2. Hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden: Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; Dosya kapsamı ve oluşa göre, sanığın mağdura ait cüzdan içerisinde bulunan banka kartını çaldığı, aynı gün kartı kullanarak bankadan 800,00 TL nakit parayı çektiği, daha sonra banka kartını çaldığı yere geri koyduğu olayda, sanık tarafından suça konu kredi kartının soruşturma aşamasında iadesinin sağlanması şeklinde gerçekleşen olayda, etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleşmiş olduğu kabul edilmesine rağmen, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği ve anılan maddenin 2. fıkrasındaki indirim oranının üst sınırı olan 1/2 oranından daha fazla indirim yapılması gerektiği gözetilmeden sanık hakkında kurulan hükümde yazılı şekilde aynı Kanun'un 168/1. maddesi ile uygulama yapılarak 1/3 oranında indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayini, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.