Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/8437 E. 2020/11729 K. – Mala Zarar Verme

Konu: Mala Zarar Verme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2020/8437
Karar No
2020/11729
Karar Tarihi
Konu
Mala Zarar Verme

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet TEMYİZ EDENLER : Sanık ile o yer Cumhuriyet savcısı Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 2- Suç tarihinde mükerrir olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 58/3. Maddesi gereğince sanığa mala zarar verme suçundan cezanın hapis olarak belirlenmesi gerektiği ve daha önce hapis cezasına hükmedilmemiş, suç tarihinde 65 yaşını doldurmuş olan sanık hakkında tayin edilen bir yıldan az süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin birinci fıkrasında öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, "mükerrir olan sanığın hukuki durumu ile ilgili birbiriyle farklı birden çok emredici hükmün çatışması nedeniyle bu durum sanık lehine değerlendirilerek temel ceza belirlenirken adli para cezası belirlenmek suretiyle" biçimindeki yasal olmayan gerekçeyle, sanığa doğrudan adli para cezası verilerek aynı Kanun'un 50/1. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, 3-Kabule göre de; Sanık hakkında hükmedilen sonuç cezanın adli para cezası olması nedeniyle, TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 03/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/8437, K. 2020/11729, T. 03.11.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2020-8437-e-2020-11729-k-174442000842