Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/22802 E. 2021/1440 K.

Konu: Hırsızlık, İşyeri Dokunulmazlığının İhlali

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2020/22802
Karar No
2021/1440
Karar Tarihi
Konu
Hırsızlık, İşyeri Dokunulmazlığının İhlali

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Sanık ...'nin yokluğunda verilen kararın tebliğ edildiği 17.03.2015 tarihinde asker olması nedeniyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla sanığın öğrenme üzerine 20.04.2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; 1-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararın temyizi mümkün olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 264. maddesine göre de, kanun yolunun ve merciinin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından, sanık ve müdafiinin dilekçesinin itiraz niteliğinde olduğu kabul edilerek itirazın merciince incelenmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline istem gibi İADESİNE, 2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Sanık hakkında TCK'nın 62. maddesi uyarınca yapılan indirim sonucu sonuç cezanın 2 yıl 7 ay 7 gün olarak tayin edilmesi gerekirken 2 yıl 6 ay 12 gün olarak eksik tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından; 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesine göre, anılan madde ve fıkrada belirtilen hakları kullanmaktan yoksun bırakılmanın, kasten işlenmiş bir suçtan dolayı verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olması karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında bozma öncesi TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verildiği halde, bozma sonrası şartları oluşmadığından bahisle anılan maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle eleştiri dışında hükmün istem gibi ONANMASINA,02.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/22802, K. 2021/1440, T. 02.02.2021, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2020-22802-e-2021-1440-k-173619855ea0