Yargıtay · 2. Ceza Dairesi

Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2020/2135 E. 2020/4578 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
2. Ceza Dairesi
Esas No
2020/2135
Karar No
2020/4578
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet, temyiz isteminin reddi Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Temyiz isteminin reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi'nin 03/12/2019 tarihli ve 2019/175 E. 2019/2151 K. sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ...’in bu karara yönelik temyiz itirazının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın istem gibi ONANMASINA, 2-Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıkların temyiz isteminin suçsuz olduklarına, cezalandırılmasını gerektirecek herhangi bir delil bulunmadığına ve suçu olsa bile, suçun nitelendirilmesinde hataya düşüldüğüne yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede; Sanıklar hakkında müştekiye yönelik eylemleri sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, 12/03/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 2. Ceza Dairesi, E. 2020/2135, K. 2020/4578, T. 12.03.2020, www.arakarar.com/karar/yargitay-2-ceza-dairesi-2020-2135-e-2020-4578-k-caf9669950d6