Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2019/11130 E. 2020/4 K. – Hırsızlık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü; Şikayetçi ...'e yönelik hırsızlık eylemi ile ilgili olarak, sanığın aşamalardaki ifadelerine göre, eylemin 04/02/2011 tarihinde saat 05:30 sıraları gerçekleştiğinin, suç tarihinde güneşin saat 07:14'te doğduğunun ve TCK'nın 6/1-e. maddesi uyarınca gecenin saat 06:14'te bittiğinin anlaşılması karşısında, atılı suçun geceleyin işlendiğinin kabulü ile TCK'nın 143. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi halinde eylemin nitelikli hırsızlık suçuna dönüşeceği ve eylemi uzlaşma kapsamı dışına çıkaracağı belirlenmekle tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamış, yine her iki şikayetçiye yönelik olarak, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün kısmen istem gibi ONANMASINA, 06/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.