Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2016/12278 E. 2017/14010 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tebliğnamenin sanıkların her bir mağdura karşı işlediği suçlardan dolayı denetime olanak sağlayacak şekilde ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi hususundaki düşüncesine iştirak edilmemiş, sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükümde uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nın 116/2 maddesi yerine 116/1 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiş, katılan ...’ın kolluk beyanından, suçların saat 03:00 sıralarında ve geceden sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, dosya içeriğine göre, fikir ve eylem birliği içinde gözcülük yapmak suretiyle atılı suçlara doğrudan iştirak eden sanık ... hakkında TCK’nın 37/1 maddesi yerine aynı Kanun'un 39/2-c maddesi gereğince uygulama yapılması; işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte ve gece işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık ... hakkında TCK’nın 116/4, 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve taktirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin kısmen istem gibi ONANMASINA, 21/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.