Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2014/23614 E. 2016/1667 K. – Bilişim Sistemin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Bilişim sistemine hukuka aykırı müdahale HÜKÜM : Mahkumiyet Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Yokluğunda verilen kararın sanığın sorgusu sırasında verdiği adrese tebliğe çıkarıldığı, 31.01.2008 tarihinde sanığın adresten taşındığı gerekçesiyle tebliğ evrakının iade edilmesi üzerine tebliğ işleminin aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre yapıldığı ancak sanığın 31.01.2008 tarihinde Metris 2 No’lu T Tipi Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğu gözetildiğinde, sanığın eski hale getirme isteminin haklı nedene dayandığının anlaşılması karşısında, sanığın 19/08/2011 tarihli eski hale getirme ve temyiz isteminin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak; 1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 17/11/2009 tarih ve 2009/11-193E. 2009/268K. sayılı kararında da benimsendiği üzere; sanığın, katılanın banka hesabından kendi banka hesabına katılanın bilgi ve rızası dışında internet aracılığıyla para havale etmesi biçimindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-e maddesinde düzenlenmiş bulunan 'bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık' suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun’un 244/4 maddesi gereğince uygulama yapılması, 2) Katılanın banka hesabına internet bankacılığı yoluyla 31.03.2008 tarihinde saat 14:59'da girilerek sanığın hesabına 20.000 TL ve aynı tarihte saat 15:25'te girilerek .... isimli kişinin hesabına 5.000 TL gönderilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, dosya kapsamına göre sanık ile hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen ..... arasında irtibat bulunduğuna ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 08/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.