Yargıtay 2. Ceza Dairesi 2013/1358 E. 2013/8397 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mühür bozma, karşılıksız yararlanma HÜKÜM : Beraat Dosya incelenerek gereği düşünüldü; 1-) Mühür bozma suçu ile ilgili katılan vekilinin 17.09.2012 tarihli temyiz isteminin incelenmesinde; 6352 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 19.07.2012 tarihli yazısı ile dosyanın mahkemeye iade edilmesi üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında sadece elektrik enerjisi hırsızlığı (karşılıksız yararlanma) suçundan beraat kararı verildiği, mühür bozma suçundan yeni hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin mühür bozma suçuyla ilgili konusu bulunmayan 19.09.2012 tarihli temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 2-) Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 01.11.2010 tarihli beraat hükmüne yönelik katılan vekilinin 02.11.2010 havale tarihli temyiz isteminin incelenmesinde; 6352 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 19.07.2012 tarihli dosyanın mahkemesine iade edilmesine dair kararı sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olduğu, daha önce mühür bozma suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı katılan vekilince yapılan temyiz başvurusunun geçerli olduğu belirlenerek yapılan incelemede, Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 3-Katılan vekilinin karşılıksız yararlanma suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde; Katılan kurumun zararını tazmin etmiş olan sanık hakkında, 6352 Sayılı Yasanın geçici 2.maddesinin 2.fıkrası uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın beraatına karar verilmesi, bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları ile tebliğnamadeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 Sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 6352 Sayılı Yasanın geçici 2/2. ve 5271 Sayılı CMK’nın 223/4-a. maddeleri uyarınca sanık hakkında CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 17.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.