Yargıtay · 17. Ceza Dairesi

Yargıtay 17. Ceza Dairesi 2019/8388 E. 2019/11850 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
17. Ceza Dairesi
Esas No
2019/8388
Karar No
2019/11850
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar ..., ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1)Hakkında karar kesinleşen sanık ...’nun evinde 16.02.2014 tarihinde yapılan aramada, katılan’a ait cep telefonunun bulunması ve sanık ...’nun suçu sanıklar ... ve ... ile birlikte işlediklerini beyan etmesi şeklindeki olayda; Aşamalardaki tüm beyanlarında suçlamayı kabul etmeyen ve atılı suçları işledikleri yönünde sanık ...’nun atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı, mahkumiyetlerine yeterli delil elde edilemeyen sanıklar ..., ...’ın şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözetilmek suretiyle, üzerlerine atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından beraatleri yerine, hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyetlerine kararı verilmesi, Kabule göre de; 2)Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde zararın kovuşturma aşamasında giderildiği gözetilmeden TCK’nun 168/2. maddesi uygulanması gerekirken 168/1. maddesi uygulanması, 3)Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nun 116/1-4 maddeleri gereğince temel ceza belirlenmesi gerektiği gözetilmeden TCK’nun 116/1. maddesine göre ceza belirlenip TCK’nun 116/4. maddeden arttırım ile hatalı uygulama yapılması, 4)Sanıkların birden fazla kişi birlikte katılanın evine girdiği gözetilmeden konut dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nun 119/1-c maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 5)Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın, TCK'nun 191/1. maddesi uyarınca hükmolunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olduğu, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin değiştirilmiş olması ve anılan Kanun'un 85.maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddesindeki düzenleme karşısında; bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrüre esas olmaması halinde adli sicil kaydındaki diğer ilamlar incelenerek tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı araştırılması zorunluluğu, Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 07.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/8388, K. 2019/11850, T. 07.10.2019, www.arakarar.com/karar/yargitay-17-ceza-dairesi-2019-8388-e-2019-11850-k-edd398338443