Yargıtay · 17. Ceza Dairesi
Yargıtay 17. Ceza Dairesi 2018/7002 E. 2019/8614 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 17. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2018/7002
- Karar No
- 2019/8614
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Sanığın katılana ait etrafı tel örgü ile çevrili hurdalık alan içerisinden 350,00 TL değerinde hurda malzeme çalmaya teşebbüs etme biçimindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h ye uyduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması, 2-Hırsızlık suçu yönünden sanığın katılana ait etrafı tel örgü ile çevrili hurdalık alan içerisinden 350,00 TL değerinde hurda malzeme çalmaya teşebbüs etme biçimindeki eylemi nedeni ile; hırsızlık suçundan alt sınırdan fazla oranda uzaklaşılarak ceza vermeyi gerektiren bir özellik olmadığı, hak ve nesafet kuralları ile TCK'nın 3/1. maddesinde yer alan orantılılık ilkesi gözeltilmeden yetersiz gerekçe ile alt sınırdan fazla oranda uzaklaşılarak ceza verilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması, 3-Sanığın katılana ait, etrafı tel örgü ile çevrili, kapısı olan, yalnız hurda malzemelerin depolandığı alandan hırsızlığa teşebbüs etme eyleminde; suçun işlendiği yerin iş yeri faaliyeti yürütülen bir yer olmadığı anlaşıldığından unsurları oluşmayan iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi, 4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, 4-Kabul ve uygulamaya göre de; Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a, 35 maddeleri ile belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanunun 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucu cezanın 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün olarak eksik belirlenmesi, Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ile sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 10.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.