Yargıtay · 12. Hukuk Dairesi

Yargıtay 12. Hukuk Dairesi 2022/13463 E. 2023/2332 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Hukuk Dairesi
Esas No
2022/13463
Karar No
2023/2332
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 7. İcra Hukuk Mahkemesi Taraflar arasındaki İİK'nın 89/4 maddesi kapsamında tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; haciz ihbarnamelerine yapılan itirazın haksız olduğunu ileri sürerek her bir davalıdan ileride artırma hakkını saklı tutarak ayrı ayrı 50.000 TL toplam 100.000 TL tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalılar vekilleri cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile borçlunun davalılardan alacaklı olduğunun ispat külfeti davacı alacaklıda olduğu, davacının dayandığı delillerden haciz ihbarnamelerinin tebliğ tarihi itibariyle, borçlunun davalı üçüncü kişilerden istenebilir, kesinleşmiş, muaccel bir alacağının bulunduğu ispatlanamadığından davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacı vekili; dava dilekçesini tekrarlamakla, davanın kabulü istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ispat yükünün alacaklıya düştüğü, dosya içerisinde mevcut davacı tarafından Ek-1'de sunulan feragat ve ibraname konulu belge ile dava dışı borçlu Emin Bülent Kasapoğlu'nun davalı ... Baydar'ın protokol gereğince 200.000 Euronun kendisine ödediğini kabul ettiği, Ek-3'de sunulan 24.04.2019 tarihli belge ile de 200.000 Euronun alındığının kabul edildiği, davalı ...'nun da davalı tarafından sunulan 02.09.2019 tarihinde davalı ...'den almış olduğu 145.000 Euroyu borçluya teslim ettiğinin anlaşıldığı, davacı tarafından haciz ihbarnamelerinin tebliğ tarihi olan 24.11.2020 ve 16.11.2020 tarihleri itibariyle borçlunun davalılardan muaccel bir alacağının bulunduğu ispatlanamadığından, ileri sürülen istinaf sebepleri yerinde olmadığından, davacının istinaf başvurusunun HMK'nın 353-(1)-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacı vekili: dava dilekçesini tekrarlamakla mahkeme kararının kaldırılmasına şikayetin kabulüne karar verilmesi istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, 3. kişilerin haciz ihbarnamesine itirazının haksız olduğu iddiası ile İİK'nın 89/4 maddesi gereği tazminat istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. İİK'nın 89/4 maddesi. 3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 2004 sayılı Kanun'un 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Hukuk Dairesi, E. 2022/13463, K. 2023/2332, T. 04.04.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-hukuk-dairesi-2022-13463-e-2023-2332-k-9b15951d77dc