Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/8503 E. 2026/4504 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2025/8503
Karar No
2026/4504
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/538 E., 2018/2288 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6, 63, 54. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 2 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına, mahsuba ve adlî emanete alınan eşyaların imhasına, dosyada delil olarak saklanmasına ve iadesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile kararın kaldırılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 63, 53/6, 54. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba, 1 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ve adlî emanete alınan eşyaların imhasına, dosyada delil olarak saklanmasına ve iadesine karar verilmiş. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; hükmedilen ceza miktarının orantılılık ilkesine aykırı şekilde az olduğuna, bilinçli taksir hükümlerine yer verilmemesinin hukuka aykırılığına, sanık müdafiinin temyiz sebepleri; hükmedilen ceza miktarının orantılılık ilkesine aykırı şekilde fazla olduğuna, 5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi hükümlerinin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; alkol etkisi altında sanığın idaresindeki motosikletle, meskun mahal dışında, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, bölünmüş asfalt kaplama kara yolunda sol şeritte seyrederken, önündeki sürücü ... idaresindeki motosikleti geçmek için sağ şeride geçtiği sırada, aracının sol yan kısımlarıyla önündeki motosiklete temas etmesi sonucu bir kişinin ölümüyle sonuçlanan olayda, tam kusuruyla neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi tarafından hükmedilen temel ceza miktarı orantılılık ilkesine aykırı şekilde fazla bulunmuş ve kaza anında sanığın, 1,00 promil üzeri alkollü olduğunun her türlü şüpheden uzak şekilde tespit edilemediği kabul edilerek sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması hukuka aykırı görülmüş, duruşma açılarak yeniden hüküm kurulma yoluna gidilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Taksirli suçta, kasten işlenen suçlarda uygulanması mümkün olan 5237 sayılı TCK'nın 54. maddesindeki müsadere hükmüne dayanılamayacağının gözetilmemesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün ''C-)'' ibareli bölümde bulunan ''TCK'nın 54. maddesi'' ibarelerinin hükümden çıkarılması suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Silifke 4.Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2025/8503, K. 2026/4504, T. 30.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2025-8503-e-2026-4504-k-e93f6305405b