Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/4106 E. 2026/5809 K. – Defter, Kayıt

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/248 E., 2024/554 K. SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesindeki temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanunun 359/a-2, 5237 sayılı Kanunun 53... . maddeleri uyarınca 18 ay hapis cezası cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş, sanığın temyizi üzerine Yargıtay 11.Ceza Dairesi'nin 19.10.20 22... /7495 Esas ve 2022/16550 Karar sayılı ilamı ile "Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması," gerekçesi ile bozma kararı verildiği, bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanunun 359/a-2, 5237 sayılı Kanunun 53... maddeleri uyarınca 18 ay hapis cezası cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş, sanık müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 11.Ceza Dairesi'nin 21.02.20 24... /5679 Esas ve 2024/1998 Karar sayılı ilamı ile "..Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

Sanığa yüklenen defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçunda vergi ziyaı oluşmadığı gibi tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir cezanın da bulunmadığı, söz konusu eylemden dolayı 213 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesilen özel usulsüzlük cezasının aynı Kanun'un 359 uncu ve 371 inci maddelerinde belirtilen tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen bir ceza olmadığı dikkate alındığında; 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesine 7394 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi ile eklenen "Tarh edilen vergi ve vergi aslına bağlı olarak kesilen cezanın bulunmadığı durumlarda verilecek ceza yarı oranından indirilir." şeklindeki düzenleme uyarınca sanık hakkında, tayin edilen temel ceza üzerinden 1/2 oranında indirim yapılması gerektiği gözetilmeden sanığın belirtilen tutarı ödemeyeceğini beyan ettiği gerekçesiyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur." gerekçeleri ile bozma kararı verilmiş, bozma üzerine İlk Derece Mahkemesince, sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan 213 sayılı Kanunun 359/a-2, 7394 sayılı Kanunun 4. maddesi ile 213 sayılı Kanun'un 359. maddesine eklenen 4. fıkra, 5237 sayılı Kanunun 53... maddeleri uyarınca 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; belge isteme yazısının mali döneme denk geldiğine, sanığın şirket hisselerini devretmiş olması nedeniyle şirket ile resmi bağının kalmadığına, incelemenin iş yerinde yapılması gerektiğine, eksik inceleme sonucu verildiğine, hükmün bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler ve sanığın savunması dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; .. Vergi Dairesi Müdürlüğünün 3...6 vergi numaralı mükellefi .. Teks.Ür.İmalat İth.İhr.San. Ltd. Şti.’nin; dış giyim eşyası imalatı, dokuma, örme (trikotaj) ve tığ işi (kroşe), vb. kumaştan olanlar (kaban, palto, ceket, pantolon, takım elbise, döpiyes, anorak, yağmurluk, gece kıyafetleri vb.) (iş giysileri ve terzilerin faaliyetleri hariç) işi ile iştigal etmek üzere 27.05.2010 tarihinde mükellefiyet tesis ettirdiği, şirketin bilinen adreslerine yapılan yoklamalar sonucu bulunamaması nedeniyle mükellefiyetinin 26.03.2014 tarihi itibariyle re’sen sona erdirildiği, 25.05.2011 tarih ve .. sayılı ... Sicil Gazetesinde, ..’undan devraldığı hisselerini sanık ...’a devrettiği ve sanığın 5 yıl süreyle şirket müdürlüğüne seçildiği, 11.10.2011 tarih ve .. sayılı .. ... Noteri onayı ile sanığın ...’un hissesini ...’e devrettiği ve söz konusu hisse devri işlemi ile şirket müdürü yetkilerinin iptali ile şirket yeni müdürünün atanmasına ilişkin kararın ... Sicil Gazetesine tescil ve ilan edilmediği, sanığın ikametgah adresine gönderilen 24.06.2015 tarih ve AGB-A-1457/41-17 sayılı defter ve belge isteme yazısının 03.07.2015 tarihinde bizzat tebliğ edildiği, bu tebliğe rağmen 15 günlük yasal sürede herhangi bir mücbir sebep bildirmeksizin defter ve belge ibraz edilmediği anlaşılan olayda sanığın üzerine atılı suçu işlediği kanaatine varıldığı gerekçesi ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Bozmaya uyularak yapılan yargılamanın hukuka uygun olduğu, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.06.2026 tarihinde karar verildi.