Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/326 E. 2025/5462 K. – Kişilerin Huzur

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Sanık hakkında kişilerin huzur ve sükunu bozma suçundan hükmedilen mahkumiyete ilişkin kararın, sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 30.11.2023 tarihli kararıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece kişilerin huzur ve sükunu bozma suçundan TCK'nın 66/1-e, CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan vekilinin temyiz isteminin reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; CMK 223/8 uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeni ile düşmesine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda; sanığa isnat edilen ve daha ağır yaptırım ihtimali bulunmayan eylemin 5237 sayılı TCK'nın 123/1. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunu oluşturduğu, anılan suç, aynı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık olağan zamanaşımına tabi olduğu, aynı Kanun'un 67/2-d maddesi gereğince zamanaşımı son kesen işlemin 22.12.2015 tarihli mahkumiyet hükmü olduğu, bu tarihinden itibaren 8 yıllık zamanaşımının karar tarihinden önce dolduğu belirlenerek sanık hakkında kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 5237 sayılı Kanun’un 123/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç için, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 22.12.2015 tarihli mahkumiyet kararı olduğu, bu tarihten karar tarihine kadar zamanaşımını kesen başka bir işlemin bulunmadığı anlaşıldığından, mahkemenin zamanaşımı nedeniyle düşme kararında isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla, Tosya Asliye Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2025 tarihinde karar verildi.