Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2025/1983 E. 2025/6261 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2025/1983
Karar No
2025/6261
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/228 E., 2025/708 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Kısmen kabul TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili ile davalı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutuklama tedbiri nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 4.210,16 TL maddi tazminatın 07.12.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasa faizi ile 11.500,00 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvuruları üzerine yapılan inceleme neticesinde; hükümdeki maddi tazminatla ile ilgili kısmın "Davacının maddi tazminat talebinin reddine" ve manevi tazminat miktarının "15.000,00 TL", vekalet ücretinin "1.800,00 TL" olarak düzeltilmesi sureti ile istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.11.2024 tarih, 2022/2279 Esas, 2024/6493 Karar sayılı ilamıyla özetle: "Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması " hukuka aykırı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile davacının maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin ise kısmen kabulü ile 90.000,00 TL manevi tazminatın 20/04/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş,Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı ve davacı vekillerinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede, hükmün taraflar açısından kesin nitelikte olmasından dolayı temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davalı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarının fazla olduğuna, davanın kısmen kabul edilmiş olması nedeniyle davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine, davacı vekilinin temyiz sebepleri; usul ve yasaya aykırı karar verildiğine, hükmedilen tazminat miktarının yetersiz olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU Bölge Adliye Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Düzce 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/407 Esas ve 2016/671 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının gizlilik ihlal edilerek haberleşme içeriklerinin kaydedilmesi suçundan 20.04.2012 - 07.12.2012 tarihleri arasında 231 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 06.09.2016 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR 14.11.2024 tarihli 7531 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile 6100 sayılı HMK'nın ek madde 1'in üçüncü fıkrasında yapılan değişiklik ile; temyiz incelemesi sonucu verilen bozma kararından sonra verilen kararlara yönelik temyiz başvurusunda bulunulması halinde ilk kararın verildiği tarihte geçerli olan parasal sınırların esas alınacağının düzenlendiği, buna göre; 2020 yılı kesinlik sınırının 72.070,00 TL olduğu, davacının haksız tutuklama tedbiri nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 200.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline ilişkin talebinin bozma ilamı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulü ile davacının maddi tazminat talebinin reddine, 90.000,00 TL manevi tazminata hükmedildiği anlaşıldığından, davacı aleyhine reddedilen, davalı aleyhine kabul edilen tazminat miktarlarına göre hükmün kesin olmaması sebebiyle tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir. Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, manevi tazminat şartlarının oluştuğunun saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat miktarının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili ve davalı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.07.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2025/1983, K. 2025/6261, T. 10.07.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2025-1983-e-2025-6261-k-78fe505dc664