Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2021/10426 E. 2025/3110 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2021/10426
Karar No
2025/3110
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1445 E., 2020/37 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Maddi tazminata ilişkin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi, manevi tazminata ilişkin istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, Düzeltilerek onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davalı vekili ve davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, davacı vekilinin temyiz istemi yönünden 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı nedeniyle 70.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 3.088,80 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekili ve davacının maddi tazminata ilişkin istinaf başvurularının, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine, manevi tazminata ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin reddi, davacının temyiz isteminin kabulü ile hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davalı vekilinin temyiz istemi; davanın reddine karar verilmesi gerektiğine, hükmedilen tazminat miktarlarının fazla olduğuna ilişkindir. Davacının temyiz istemi; istinaf mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, gözaltında ve tutuklu kaldığı sürede maaşının tamamının ödenmediğine ilişkindir. III. DAVA KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Şanlıurfa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/142 Esas, 2018/328 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 28.04.2017 - 12.09.2017 tarihleri arasında 137 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, beraat kararının 03.05.2018 tarihinde kesinleştiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, gözaltı ve tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafındandavalı vekili ve davacının maddi tazminata ilişkin istinaf başvurularının, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine, manevi tazminata ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR A. Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; Karar tarihi itibarıyla temyiz kesinlik sınırının 72.070,00 TL olduğu; silahlı terör örgütüne üye olma suçundan silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 28.04.2017 - 12.09.2017 tarihleri arasında 137 gün gözaltında ve tutuklu kalan davacının 70.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 3.088,80 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekili ve davacının maddi tazminata ilişkin istinaf başvurularının, maddi tazminat talebinin reddine karar verilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine, manevi tazminata ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi nedeniyle, hükmedilen toplam 10.000,00 TL tazminat miktarının davalı açısından kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanun’un 42 nci maddesi ile değişik 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen temyiz sınırı ile hükmedilen tazminat miktarına göre davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; Davanın maddi ve manevi tazminat talebine ilişkin olduğu halde kesinlik sınırının hükmedilen tazminat miktarının tamamına göre değerlendirilerek hükmün tamamı hakkında inceleme yapılması gerekirken, istinaf incelemesi sırasında maddi ve manevi tazminat miktarlarının ayrı ayrı kesinlik sınırı bakımından değerlendirilmesi ile maddi tazminat yönünden kararın kesin nitelikte verilmesi, kesinleşme şerhi düzenlenmesi ve kararın yalnızca manevi tazminat talebi yönünden temyizi kabil kabul edilmesi, Kanuna aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacının temyiz istemi yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2021/10426, K. 2025/3110, T. 24.03.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2021-10426-e-2025-3110-k-db211f33e29a