Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/727 E. 2025/3244 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/2093 E., 2023/4568 K. DAVA : 466 sayılı Kanun gereği tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 35.000 USD maddi ve 35.000 USD manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte ödenmesine ilişkin talebinin, davanın düşme kararının kesinleştiği tarih olan 29.09.2015 tarihinden itibaren bir yıllık yasal süre içinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; maddi ve manevi tazminat davasının yasal koşullarının oluştuğuna, davanın süresi içerisinde açıldığına, adresine yapılmış bir tebligatın bulunmadığına ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bakırköy 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/298 Esas, 2006/843 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının muhkem eşyayı kırarak hırsızlık suçundan 28.02.2005 tarihinde gözaltına alındığı, 01.03.2005 tarihinde tutuklandığı, 28.02.2005-22.09.2005 tarihleri arasında 206 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda zamanaşımından düşme kararı verildiği, düşme hükmünün 29.09.2015 tarihinde kesinleştiği, davanın 24.10.2022 tarihinde açıldığı, 5271 sayılı CMK'nın 142/1 maddesi uyarınca 1 yıllık hak düşürücü süre içinde davanın açılmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince süre yönünden reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Davacının gözaltına alındığı ve tutuklandığı tarih itibariyle davanın 466 sayılı Yasaya tabi olduğu, bu yasaya göre kesinleşmiş karar davacıya tebliğ edilmiş ise davanın 3 aylık yasal sürede açılması gerektiği, kesinleşmiş karar davacıya tebliğ edilmemiş ise 10 yıllık süre içinde davanın açılması gerektiği dikkate alındığında, davacıya kesinleşmiş kararın tebliğ edilmediği ve davanın Kanun'da öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre içinde 24.10.2022 tarihinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, ancak davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi halinin 466 sayılı Kanun kapsamında tazminat isteme koşulları arasında sayılmadığı gözetildiğinde, davanın tazminat isteme koşulları oluşmadığından reddine karar verilmesi gerekirken süresinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Gerekçeli karar başlığında dava türü olarak "466 sayılı Kanun gereğince tazminat'' yerine, ''Koruma Tedbirleri Nedeniyle Tazminat'' ibaresine yer verilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında davacı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 18. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.03.2025 tarihinde karar verildi.