Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/662 E. 2024/8086 K. – Trafik Güvenliğin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/733 E., 2023/907 K. SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Mahkemece sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1-3, 58/6. maddeleri uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin verilen kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.11.2022 tarihli kararıyla bozulmasına karar verilmiş, mahkemece basit yargılama usulü hükümlerinin sanık hakkında uygulanması yönünde karar verilerek sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1-3, 58/6 ile 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın itirazı üzerine Mahkemece genel hükümler uyarınca yargılama yapılarak sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1-3, 58/6 ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bozma öncesi aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 8 ay 10 gün hapis cezası üzerinden yapılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz istemi hakkında hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebebi; hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 21:00 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki araç ile seyir halinde iken çift taraflı maddi hasarlı trafik kazası yaptığı ve yapılan alkol ölçümünde 2,10 promil alkollü olduğunun belirlendiği olayda; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2. Maddesinde düzenlenen trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkûmiyetine ilişkin verilen kararın sanık tarafından temyizi üzerine Dairemizin 03.11.2022 tarihli ilâmıyla basit yargılama usulü hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmesine üzerine Mahkemece basit yargılama usulü hükümlerinin sanık hakkında uygulanması yönünde karar verilerek sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1-3, 58/6 ile 5271 sayılı CMK'nın 251/3. maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, sanığın itirazı üzerine Mahkemece genel hükümler uyarınca yargılama yapılarak sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1-3, 58/6 ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, infazın bozma öncesi aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 8 ay 10 gün hapis cezası üzerinden yapılmasına karar verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.12.2024 tarihinde karar verildi.