Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2024/3792 E. 2025/2168 K. – Kişilerin Huzur

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2024/165 E., 2024/289 K. SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret Yerel Mahkemece sanık hakkında Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: 7499 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu İle Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 22. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na eklenen Geçici 6. Maddesinin birinci fıkrasının (d) bendindeki "Temyiz süresi ile bu sürenin kararın tebliğinden itibaren işlemeye başlamasına ve cevap süresine ilişkin 291, 296 ve 297 nci maddelerde yapılan değişiklikler, 23/3/2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında olup da 1/6/2024 tarihinde ve sonrasında verilen kararlar hakkında da uygulanır." şeklindeki düzenleme uyarınca sanığın yüzüne karşı verilen ve 11.07.2024 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı 25.06.2024 tarihinde yapmış olduğu temyiz isteminin süresinde olması nedeniyle temyiz isteminin süre geçtikten sonra yapılması nedeniyle reddini isteyen görüşe iştirak edilmemiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ Yerel Mahkemenin sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 124/1, 43/1, 53.. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin kararına yönelik sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz isteklerine dayalı olarak yapılan inceleme sonucunda Dairemizce verilen 25.12.2023 tarihli bozma kararı üzerine Yerel Mahkemece basit yargılama usulü uygulanarak verilen hükme sanığın itirazı üzerine genel hükümlere göre yapılan yargılama sonunda sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 123/1, 43/2, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 4 ay 5 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma ilâmına uyularak kurulan hükme yönelik temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; duruşmalarda da beyan ettiği gibi aile arasında olan bir durum olduğundan hakkında verilen cezanın kaldırılarak beraatine karar verilmesini bu mümkün değil ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Yerel Mahkemece, Dairemizce verilen bozma ilamı üzerine yapılan yargılama sonunda; ısrarlı bir şekilde katılanın kullanmış olduğu numarayı arayıp ve mesaj atan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 123/1. maddesindeki kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanığın yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1. Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanunun metninde yazılı bulunan telefon etme gürültü yapma ya da aynı maksatla hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerinin bir kez yapılmasının yeterli olmadığı, eylemlerin ısrarla tekrarlanması, süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmesi nedeniyle, sanık hakkında hatalı olarak sanık hakkında birleşen dosyada bulunmadığı da dikkate alınmadan sanığın katılana karşı aynı suçu değişik tarihlerde işlediği gerekçesi ile 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesindeki zincirleme suç hükümlerinin uygulanması, 2. Sabıkasız olan ve sosyal ilişkileri, yargılama sürecindeki iyi hal ve davranışları, pişmanlığı, duruşma tutanaklarına olumsuz bir halinin yansımaması lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek, TCK'nın 62/1. maddesi uygulanan ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması talebi olan sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda olumlu yada olumsuz değerlendirme yapılmaması ve kısa süreli hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında "Sanık hakkında hükmedilen hapis cezası hakkında CMK'nin 231/7 maddesi gereğince TCK'nin 50 ve 51. maddelerinin uygulanmasına YER OLMADIĞINA, " şeklindeki yasal ve yeterli gerekçesiz olarak 5237 sayılı TCK'nın 50. ve 51. Uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Pamukova Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.03.2025 tarihinde karar verildi.