Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/6524 E. 2024/1058 K. – Trafik Güvenliği

Konu: Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2023/6524
Karar No
2024/1058
Karar Tarihi
Konu
Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

B O Z M A Ü Z E R İ N E İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında Dairemizin bozma kararı üzerine kurulan hükmün; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1-Körfez 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04/12/2014 tarihli, 2014/206 Esas, 2014/179 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 53/1, 58/6 maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, ilgili kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 12.Ceza Dairesinin, 16/03/2021 tarihli ve 2020/2933 Esas, 2021/2696 Karar sayılı ilâmıyla, basit yargılama usulü yönünden yeniden değerlendirilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 2-Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Körfez 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/02/2023 tarihli, 2022/412 Esas, 2023/176 Karar sayılı kararı bozma ilamına uyulması yönündeki kararı ile sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2, 50/4-1-a, 52/2-4, 58 ve 5271 sayılı CMK'nın 326/son maddeleri uyarınca 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebebi; kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı TCK'nın 179/3-2 maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 04/12/2014 tarihli mahkumiyet kararı olduğu ve bu tarihten, bozma üzerine yapılan yargılama sonucu kurulan mahkumiyet hükmü tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Körfez 3.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02/02/2023 tarihli, 2022/412 Esas, 2023/176 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321/1 maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8 maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.03.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2023/6524, K. 2024/1058, T. 06.03.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2023-6524-e-2024-1058-k-c34ed568d27b