Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/5957 E. 2025/2836 K. – Özel Hayatın

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2021/221 E., 2021/641 K. SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal İNCELEME KONUSU HÜKÜM : Mahkumiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan hükümlü ... hakkında yapılan yargılama sonunda 5237 sayılı TCK'nın 134/2, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.01.2017 tarihli ve 2016/187 Esas, 2017/49 Karar sayılı kararın 01.02.2017 tarihinde itiraz edilmeden kesinleştiği ve 5 yıllık denetim süresinin başlamasına müteakip, hükümlünün 19.11.2018 tarihinde suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine CMK'nın 231/11. maddesine göre açıklanan TCK'nın 134/2, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bursa 7.Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2021 tarihli ve 2021/221 Esas, 2021/641 Karar sayılı kararının 25.10.2022 tarihli istinaf talebinin reddi üzerine 17.11.2022 tarihinde usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 26.07.2023 tarihli ve 94660652-105-16-4421-2023-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB-2023/91973 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.09.2023 tarihli ve KYB-2023/91973 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“1-Dosya kapsamına göre; müşteki Kübra Çalı'nın 28/06/2016 tarihli oturumda şikayetçi olmadığına dair beyanının bulunması, yargılamaya konu özel görüntü ve sesleri ifşa etmek suçunun 5237 sayılı Kanun'un 139. maddesi uyarınca şikayete tabi olması ve sanık ile müdafisinin de aynı tarihli celsede şikayetten vazgeçmeyi kabul ettiklerine dair beyanlarının bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 134/2. maddesinde düzenlenen atılı suçun, soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olduğu gözetilerek, şikayetten vazgeçme nedeniyle anılan Kanun'un 73/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının düşmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesinde,

2-Kabule göre de, sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 134/2. maddesinde tanımlanan özel görüntü ve sesleri ifşa etmek suçuna uyduğunun kabul edilmesi ve anılan maddede suç için öngörülen cezanın 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası olmasına rağmen, sanık hakkında sadece adli para cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayininde,

İsabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE Dosya kapsamına göre; hükümlünün mağdurun çıplak resimlerini mağdurun arkadaşına göndermek suretiyle ifşa ettiği iddia ve kabul edilen olayda; 5237 sayılı TCK'nın 134/2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun aynı Kanun'un 139/1. maddesi gereğince şikayete tabi olduğu ve mağdur Kübra'nın sanığın da hazır olduğu 28.06.2016 tarihli duruşmada sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği ve sanığında vazgeçmeyi kabul ettiğine dair beyanda bulunması karşısında sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan düşme kararı verilmesi gerekirken, eylemin şikâyete tabi olduğu gözetilmeksizin yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkûmiyete karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK'nın 134/2. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu için temel cezanın 2 yıldan 5 yıla kadar hapis gerektirmesine rağmen, sanık hakkında temel cezanın 180 gün adli para cezası olarak belirlenerek yazılı şekilde 3.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesi

III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bursa 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.04.2021 tarihli ve 2021/221 Esas, 2021/641 Karar sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3. 5271 sayılı CMK'nın 309/4-d bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektirdiğinden, hükümlü hakkında açılan kamu davasının TCK'nın 134/2, 139/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. fıkrası gereği DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.03.2025 tarihinde karar verildi.