Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/4339 E. 2026/4847 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/338 E., 2023/877 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2, 52/4, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 18.200,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hükmedilen adlî para cezasının 20 eşit taksitler halinde ödenmesine, (B) sınıfı sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba ilişkin hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında bilinçli taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, (B) sınıfı sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; tam ve asli kusurlu sanık hakkında temel cezanın ve bilinçli taksir halinin üst sınırdan belirlenerek, takdiri indirim yapılmamasına ve sürücü belgesinin daha uzun süreli geri alınmasına ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; olayın iş yeri bahçesinde gerçekleşmesine rağmen 2918 sayılı KTK'ya göre düzenlenen raporlarda sanığın kusurlu olduğunun tespit edildiğine, ancak iş yeri sahibinin kusur durumunun değerlendirilmediğine, kamera kayıtlarında ölenin dalgın ve yavaş hareket ettiğinin görüldüğü, tanıkların beyanlarında da ölenin algı zayıflığının bulunduğunu söyledikleri, sanığın dikiz aynalarına bakmak suretiyle arkasında bulunan yolu kontrol ettiğine ve meydana gelen olayda herhangi bir kusurunun bulunmaması nedeniyle hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, sanığın eyleminin bilinçli taksir kapsamında kaldığı kabul edilmek suretiyle, temel cezada teşdit yapılarak ve lehe olan kanun hükümleri uygulanmayarak verilen kararın duruşmalı yargılama yapılarak bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 10.11.2020 tarihinde gündüz vakti saat 12.47 sıralarında, açık havada, parke döşeli, zeminin düz ve kuru, manevra alanında görüşü engelleyecek bir durumun bulunmadığı iş yerinin bahçesinde, sanık ...'in, sevk ve idaresindeki 06... plakalı kamyonet ile iş yeri alanında geri geri manevra yaptığı sırada, aracının arka kısmıyla iş yeri sahasında bulunan yaya ...'a çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazasında, ...'ın öldüğü olayda, kaza tespit tutanağı, 08.12.2020 tarihli bilirkişi raporu ile keşif üzerine düzenlenen 4 kişilik bilirkişi heyetinin raporuna göre sanığın 2918 sayılı KTK'nın 84/j. maddesindeki ''Manevraları düzenleyen genel şartlara uymama'' kuralını ihlal ettiğinden asli kusurlu; ölenin ise kazanın oluşuna etki edecek kural ihlalinin bulunmadığı tespit edilerek İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda tam ve asli kusurlu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından istinaf başvurularının kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde ve kusur izafesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, ancak sanığın tam ve asli kusurlu olması nedeniyle meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak temel cezada daha fazla oranda teşdit yapılması gerektiğine ve sanığın kullandığı kamyonetin niteliği de göz önüne alınarak, aracın arkasını kontrol ederek gerekli manevrayı yapması gerekirken herhangi bir kontrol yapmadan geri geri giderken meydana gelen kazada, sanığın manevra esnasında aracın arkasında bir şahsın olabileceğini öngörmesi gerektiğinden, eyleminin bilinçli taksir kapsamında kaldığının gözetilmemesi nedeniyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, temel cezada alt sınırdan daha fazla uzaklaşılmak ve bilinçli taksir hali uygulanmak suretiyle sanık hakkında yeniden mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Bölge Adliye Mahkemesince dosya içeriğine ve oluşa göre yeterli gerekçe gösterilerek infazı kabil bir hüküm kurularak, bilinçli taksir kapsamında kalan sanığın eylemi nedeniyle cezalandırılmasına karar verilmesinde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığından, gerekçesiz hüküm kurulması ve bilinçli taksirin koşullarının oluşmaması nedenlerine dayalı olarak hükmün bozulmasını öneren Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Konya 5. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.05.2026 tarihinde karar verildi.