Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/410 E. 2025/736 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2023/410
Karar No
2025/736
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/727 E., 2022/1022 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 11.100.000TL maddi ve 100.000,00TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan tutuklanması ve bu suçtan beraatine karar verilmesi nedeniyle tazminat isteme koşullarının oluştuğuna, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat davasının dayanağı olan Bafra Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/180 Esas, 2018/187 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 28.09.2017-19.01.2018 tarihleri arasında 113 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 03.01.2019 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı ancak davacı hakkında aynı olay nedeni ile Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından uyuşturucu madde kullanmak suçundan soruşturma yürütüldüğü ve Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2017 tarihli ve 2017/6794 Soruşturma sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, her ne kadar uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan beraat kararı verilmiş ise de; davacı hakkında uyuşturucu madde kullanmak suçundan Samsun Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ayrıca soruşturma yürütülmüş olması hususları nazara alındığında, davacı hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan beraat kararı verilmiş olsa dahi tutuklama tedbiri nedeni ile 5271 sayılı CMK'nın 141 ve devamı maddeleri gereğince tazminata hükmedilemeyeceğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Her ne kadar aynı olay nedeniyle davacı hakkında uyuşturucu madde kullanmak suçunda Samsun Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2017 tarihli ve 2017/6794 soruşturma sayılı kararı ile kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verildiği, bu itibarla aynı olay nedeniyle hakkında kamu davasının açılmasının ertelenmesine karar verilen davacı lehine koruma tedbirleri nedeniyle tazminat isteme koşullarının oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş ise de; tazminat davasına dayanak teşkil eden Bafra Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2017/180 Esas, 2018/187 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacı hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan tutuklama kararı verildiği, yine aynı suç kapsamında kamu davası açıldığı ve sonuç olarak davacının beraatine karar verildiğinin anlaşılması karşısında davacının tutuklanıp beraat ettiği uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçu bakımından değerlendirme yapılacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy çokluğu ile BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Samsun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.01.2025 tarihinde karar verildi. KARŞI OY: Davacı, diğer şüphelilerle birlikte, haklarında yürütülen Uyuşturucu ve Uyarıcı madde ticareti yapma suçundan dolayı tutuklanmıştır. Bir suçun başkaları ile birlikte işlenmesinde hemen kişinin hangi suçu hangi mahiyette işlediğinin tespiti mümkün değildir. Bu durum ancak yapılan soruşturma ve kovuşturma sonucunda net olarak ortaya çıkabilmektedir bazı delillerin değerlendirilmesi elde edilecek diğer başka delillerle netlik kazanabilmektedir. Bu olayda davacı hiçbir suça da karışmamış değildir. Tutuklamaya neden olan olaya diğer arkadaşları ile birlikte kendisi sebebiyet vermiştir. Yapılan ayrıntılı soruşturma sonucunda da davacı hakkında kovuşturmaya yer olmadığına veya kül halinde beraatine de hükmedilmemiştir. Aynı olayda Uyuşturucu madde kullanma suçundan mahkum olmuştur. Dolayısıyla kendi sebebiyet verdiği eylemden dolayı tazminata hak kazanmaması gerekir. Tanzimata hükmedilecek olsa bile Uyuşturucu madde kullanma suçundan almış olduğu ceza tutuklu kaldığı süreden mahsup edilerek arta kalan tutuklu kısmı kalırsa bu kısma ilişkin tazminata hükmedilebilir. Bu nedenle sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2023/410, K. 2025/736, T. 21.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2023-410-e-2025-736-k-57b756f1c96b