Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/3307 E. 2026/4032 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2023/3307
Karar No
2026/4032
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1465 E., 2022/2341 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 53/6, 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin kararı istinaf etmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, TCK'nın 85/1, 22/3, 53/6. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kusura, illiyet bağının bulunmadığına, ceza miktarına, sanığın eyleminin bilinçli taksir kapsamında olmadığına, lehe hükümlerin ve takdiri indirimin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 28.04.2016 tarihinde, gece vakti, aydınlatmalı, meskun mahal içinde, sanığın, sevk ve idaresindeki otomobil ile 1,85 promil alkollü olarak seyri sırasında, kaza mahalli ışık kontrollü kavşağa geldiğinde, kendisine yönelik kırmızı ışık yanmasına rağmen kavşağa girerek kavşak içerisinde yeşil ışıkta geçiş yapan otomobile çarpması neticesinde otomobil sürücüsünün hayatını kaybetmesi ile sonuçlanan olayda, asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf talebi üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; 1,00 promilin üzerinde alkollü araç kullanması ve kırmızı ışık ihlali yapması neticesinde kazaya sebebiyet veren sanığın bilinçli taksir oluşturan eylemin birden fazla olduğu gözetilmeksizin, temel cezada bilinçli taksir artırımının alt sınırdan uygulanmasının hatalı olduğu ve sürücü belgesinin daha uzun süre ile geri alınmasına karar verilmesi gerektiği gerekçeleri ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, sanık hakkında belirlenen 5 yıl hapis cezasında 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca (1/2) oranında artırım yapılması suretiyle sanığın neticeten 7 yıl 6 ay hapis cezası cezalandırılması ve sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınması yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR Sanığın tutuklulukta geçirdiği sürenin, 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca hükmedilen cezasından mahsup edilmesine karar verilmemiş ise de bu hususun infaz aşamasında değerlendirilebileceği dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.04.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2023/3307, K. 2026/4032, T. 20.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2023-3307-e-2026-4032-k-998591af1514