Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/309 E. 2026/5181 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/327 E., 2022/3080 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden; katılan vekilinin 09.11.2022 tarihinde tefhim edilen karara karşı herhangi bir neden içermeyen süre tutum dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu, gerekçeli kararın elektronik posta adresine 07.12.2022 tarihinde ulaşmasına rağmen herhangi bir gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına ve mahsuba ilişkin hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar ... ile ... vekilinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, (B) sınıfı sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; kazanın oluş şekline göre sanığın kusurunun bulunmamasına rağmen keşif yapılmaksızın eksik incelemeyle temel cezada teşdit yapılmak suretiyle kurulan hükmün bozulması istemine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 24.05.2019 tarihinde gündüz vakti, saat 15.10 sıralarında, açık havada, refüjle bölünmüş, tek yönlü, keskin viraj levhası bulunan, kaplamanın sağında 3,00 metre genişliğinde emniyet şeridi, emniyet şeridinin sağında da beton hendek olan, asfalt kaplama, yüzeyi kuru, yatay güzergâhı düz, düşey güzergâhı eğimsiz, görüşe engel bir durumun ve yol sorununun bulunmadığı, azami hız limitinin 90 kilometre/saat olarak belirlenen, meskun mahal dışı yolda, sanık ... ’nun, sevk ve idaresindeki 07... plakalı otomobilin keskin viraja girdiğinde, banketteki keskin viraj levhasına aracının ön kısmıyla çarpıp daha sonra emniyet şeridinde seyreden ve yavaşlayan ...’nın yönetimindeki 34... plakalı otomobilin sağ arka yan kısmına çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazasında, ...'nın aracında yolcu olarak bulunan ... ’in öldüğü; ...'nın ise basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamını tehlikeye sokacak, vücudunda kemik kırığı oluşacak, kemik kırıklarınının vücut fonksiyonlarını ağır (4.) derecede etkileyecek, duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ve iyileşme olanağı bulunmayan bir hastalığa neden olacak şekilde yaralandığı olayda; kaza tespit tutanağı, 10.06.2019 tarihli bilirkişi raporu ile 04.03.2020 tarihli ... İhtisas Dairesinin raporuna göre sanığın yola gereken dikkati vermediği, seyir yönüne hitaben yerleştirilmiş keskin viraj levhasını göz önünde bulundurarak yavaşlaması ve daha müteyakkız seyretmesi gerektiğinin gözetmemesi nedeniyle asli kusurlu olduğu kabul edilerek sanık hakkında taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, İlk Derece Mahkemesi tarafından katılan ...'ya ait kesin adlî rapor aldırılmadan hüküm kurulmasının, tam ve asli kusurlu sanık hakkında meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak temel cezada daha az oranda teşdit yapılmasının ve katılan ...'nın diğer katılanlardan ayrı bir vekâletnameli avukat ile temsil edilmesi nedeniyle katılan ... lehine ayrı vekâlet ücretleri verilmemesinin hukuka aykırı olduğu gerekçeleriyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, katılan ...'ya ait kesin adlî rapor aldırılarak, sanık hakkında temel cezada daha fazla oranda teşdit yapılmak ve katılan ... lehine ayrı vekâlet ücretleri verilmek suretiyle sanık hakkında yeniden mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 10.10.2019 tarihli ve 2019/9.MD-355 Esas, 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; katılan vekilinin huzurunda açıklanan karara karşı, 5271 sayılı CMK'nın 291/1. maddesinde belirlenen kanunî süre içerisinde 10.11.2022 tarihli temyiz sebebi içermeyen süre tutum dilekçesi ile temyiz isteminde bulunduğu; gerekçeli kararın 07.12.2022 tarihinde tebliği sonrası aynı Kanun’un 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde gerekçeli temyiz dilekçesi sunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Isparta 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2026 tarihinde karar verildi.