Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/3054 E. 2025/5445 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/1212 E. - 2023/56 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık hakkında kurulan hükmün sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, aynı Kanunun 74/1-1. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Kanunun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı Kanunun 231/8. maddesi gereğince 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına karar verilmiş, karar 02.01.2015 tarihinde kesinleşmiş, sanığın denetim süresi içerisinde 04.10.2017 tarihinde izinsiz define araştırmak suçunu işlediği sabit kabul edilerek Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2018 tarihli ilamı ile mahkûmiyetine hükmedilmiş, anılan hükmün 09.01.2019 tarihinde kesinleşmesine müteakip ihbar üzerine ilk derece mahkemesince dosya yeniden ele alınarak önceki hüküm 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince açıklanmış, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan bozma görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinden denetim süresinin başlamadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Suçtan zarar gören İl Kültür ve Turizm Müdürlüğü davadan ihbar edilmediğinden, 25.12.2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 02.01.2015 tarihinde usulünce kesinleştiğinin ve beş yıllık denetim süresinin başlaması ile 5271 sayılı CMK'nın 231/8. maddesi uyarınca dava zamanaşımının durduğunun kabul olunamayacağı, Dairemizin 08.11.2018 tarihli ve 2016/4971 Esas,2018/10532 Karar sayılı tevdi kararı üzerine gerekçeli kararın suçtan zarar gören kuruma 25.12.2018 tarihinde tebliğ edildiği, bu itibarla hükmün 02.01.2019 tarihinde kesinleştiğinin ve beş yıllık denetim süresinin bu tarihten itibaren başladığının kabulünde zorunluluk bulunduğu, sanık yönünden zamanaşımını kesen en son işlemin 25.12.2014 tarihli sorgu olduğu, 25.12.2014 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı usulünce kesinleşmediğinden, denetim süresi içinde 04.10.2017 tarihinde kasten yeni bir suç işlendiği gerekçesiyle hükmün açıklanmasına dair 12.01.2023 tarihli kararın hukuki değerden yoksun bulunduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 74/1. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, sanığın savunmasının alındığı 25.12.2014 tarihli sorgu olup, anılan tarihten itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, hükmün, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

1412 sayılı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkındaki kamu davasının isteme aykırı olarak DÜŞMESİNE;

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.06.2025 tarihinde karar verildi.