Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2023/2982 E. 2025/3985 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/1769 E., 2022/2388 K. SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz taleplerinin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk derece mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c bendi uyarınca beraat kararı verilmiş, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 06.070.2022 tarih 2022/1289 Esas 2022/1696 Karar sayılı kararı ile katılan vekilinin ve mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının 5271 sayılı CMK'nın 308/A maddesine istinaden yapılan itirazın kabulü ile 5271 sayılı CMK'nın 280/1-g bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın 2863 sayılı Kanun'un 65/1, 5237 sayılı TCK'nın 62, 52/2-4, 51 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz nedenleri; Suça konu alanın sit alanı ilan edildiğine, bu hususun sanığa tebliğ edildiğine ve sanık tarafından bilindiğine dair delil bulunmadığı, aynı parseller üzerinde sanığın annesi hakkında beraat kararı verildiğine, sanığın farklı bir eyleminin olmadığına ve sit alanında somut bir zararın oluşmadığına, sanığın suç işleme kastının olmadığına, ağaçların sanık tarafından dikilmediğine, ağaçların 25 yıl önce dikildiğine, höyükte meydana gelen zararın sit kararından önce meydana geldiğine, sanığın işçi olarak çalıştığına ve sair nedenlere ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk derece mahkemesince dosyada mevcut bilgi ve belgeler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, Her ne kadar sanık hakkında arkeolojik SİT alanına izinsiz tarımsal faaliyette bulunması suçundan kamu davası açılmış ise de, Yalvaç ilçesi Aşağıtırtar köyü 293 ve 294 parsel nolu taşınmazların haklarında mahkumiyet kararları verilen ve hükümleri Antalya BAM 10. Ceza Dairesi'nin 2021/403 Esas, 2021/1439 Karar sayılı ilamıyla beraata çevrilen ... ve...'ye ait olduğu, ...nin sanığın annesi olduğu, tanık ...'in olay tarihinde sanığın traktörle SİT alanını sürdüğünü gördüğü, sanığın aşamalarda alınan savunmasında söz konusu yerin annesine ait olduğunun SİT alanı ilan edilmeden önce tarımsal faaliyette bulunduğunu ifade ettiği, tanık ...nin sanığı doğruladığı, bilirkişi raporlarına göre söz konusu yerde uzun süreli tarımsal faaliyette bulunması nedeniyle SİT alanının zarar gördüğünün belirlendiği, taşınmazın 21.06.2016 tarihinde I. Derece arkeolojik SİT alanı ilan edilmesi hususu birlikte değerlendirildiğinde sanığın daha öncesinde annesine ait olduğunu bildiği yeri sürmesinde suç işleme kastıyla hareket etmediği anlaşılarak beraatine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığının 5271 sayılı CMK'nın 308/A maddesine istinaden yapılan itirazın kabulü ile inceleme neticesinde dosyanın incelenmesinde; sanık savunmaları, bilirkişi raporları, tanık anlatımları, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı birlikte nazara alındığında, sanık ...'ün Antalya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 26.04.2016 tarihli 4861 sayılı kararı ile I. Derecede sit alanı ilan edilen Isparta ili, Yalvaç ilçesi, Aşağıtırtar köyünde bulunan ve daha önceden yakınlarının da benzer şekilde suçlamalarla yargılandığı özel mülkiyete konu Aşağıtırtar köyü 293-294 nolu parsellerde tarımsal faliyetlerde bulunarak, sabanla sürme yapıp kayısı ağaçları dikmek suretiyle 07.03.2022 tarihli bilirkişi raporu ve 30.12.2020 tarihli bilirkişi raporu da nazara alındığında 2863 sayılı Kanun kapsamında izinsiz fiziki müdahalede bulunduğu, bu suretle üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından Antalya Bölge Adliye Mahkemesi C.savcısı'nın İtirazının Kabulü İle; Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesinin 14.04.2022 Tarih 2021/653 E., 2022/412 K. sayılı ilamının ve Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 06.07.2022 Tarih, 2022/1289 E, 2022/1696 K, Sayılı İlamının CMK 280/2 maddesi uyarınca ortadan kaldırılmasına ve sanığın cezalandırılmasına dair karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Sanığın suç tarihinde Antalya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 26.04.2016 tarih ve 4861 sayılı kararı ile I. Derece arkeolojik sit alanında kalan arazide kendisine ait traktör ile fiziki müdahalede bulunduğu sanık savunmaları, tanık anlatımları ve dosya arasında bulunan bilirkişi raporları ile sabit görülmekle; her ne kadar sanık suça konu alanın sit alanı olduğunu bilmediğini beyan etmiş olsa da; tapu kayıtlarında şerh bulunduğu, tanık ...'un 27.10.2020 tarihli duruşmada "suça konu alanın sit alanı olduğunu bildiğimden durumdan jandarmayı haberdar ettim" şeklindeki beyanları, yine 06.01.2022 tarihli duruşmada tanık olarak dinlenen Köy muhtarı ...'in "söz konusu yer sit alanı olduğu için kazıcıların ilgi alanını oluşturmaktadır" şeklindeki beyanları dikkate alındığında sanığın suça konu alanın sit özelliği olduğunu bilmediği yönündeki savunmalarına itibar edilmeyerek yapılan incelemede; Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Yalvaç Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.04.2025 tarihinde karar verildi.