Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/9826 E. 2025/135 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/776 E., 2022/1317 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 125.750,00 TL maddi, 300.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan tutuklandığı, yapılan yargılama sonunda eylemin TCK'nın 191. maddesinde düzenlenen uyuşturucu madde kullanmak suçunu oluşturduğu kabul edilerek verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 28.01.2021 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin 5 yıllık denetim süresi sonunda davanın düşmesi veya hükmün açıklanması halinde tazminat davasının şartlarının değerlendirilmesinin mümkün olduğundan bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; Davacının hükmün açıklanmasının geri bırakılması konu hapis cezasını aşar şekilde tutukluluk süresinin söz konusu olduğuna, tutukluluk süresinin tamamı göz önünde bulundurulmasa dahi fazladan tutuklulukta geçirilen süre bakımından tazminat koşullarının değerlendirilmesi gerektiğine, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin denetim süresinin beklenilmesi gerektiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesinin Anayasal hakların ihlali anlamına geldiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/597 Esas–2019/143 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 28.10.2017-10.12.2020 tarihleri arasında 1139 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, tutukluluğun parçalı şekilde infaz edildiği, yapılan yargılama sonunda 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, karara karşı yapılan istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesince davacının eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçu kapsamında kaldığından bahisle TCK'nın 191. maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve neticeten hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın 28.01.2021 tarihinde kesinleştiği, denetim süresinin henüz dolmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin 5 yıllık denetim süresi sonunda davanın düşmesi veya hükmün açıklanması halinde tazminat davasının şartlarının değerlendirilmesinin mümkün olduğu, bu itibarla kanunda öngörülen yasal şartların oluşmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.01.2025 tarihinde karar verildi.