Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/9386 E. 2022/10255 K.

Mahkemesi:Ağır Ceza Mahkemesi Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1- Davalı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Karar tarihi itibariyle temyiz kesinlik sınırının 5.810 TL olduğu ve silahla tehdit suçundan fazladan cezaevinde bulunduğu 26.12.2010 - 13.02.2011 tarihleri arasında 49 gün tutuklu kalan davacının 19.192,25 TL maddi ve 20.0000 TL manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.022,74 TL maddi ve 2.000 TL manevi tazminat takdir edilmesi nedeniyle toplam 3.022,74 TL tazminata ilişkin hükmün davalı açısından kesin olduğu görülmekle; Davalı vekilinin temyizinin katılma yolu ile yapılmadığı dikkate alınarak, 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan ve 21.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanunun 2. maddesi ile değişik HUMK’un 427. ve ek 4. maddelerindeki temyiz sınırı ve hükmolunan tazminat miktarına göre hükmün kesin olması nedeniyle davalı vekilinin temyiz isteminin 1086 sayılı HUMK’un 432. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 2- Davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/03/2019 tarihli ve 2016/13-1281-2019/216 sayılı kararı ile benzer nitelikteki birçok kararında vurgulandığı üzere; 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 232/6. maddeleri gereğince, hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolu, süresi, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin anlaşılabilir nitelikte açıkça gösterilmesi zorunludur. Bunlardan bir veya birkaçının eksik ya da hatalı gösterilmesi CMK'nın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenini oluşturmaktadır. Bu bildirimlerdeki temel amaç, kanun yollarına başvuru hak ve yetkisi bulunanların, başvuru haklarını etkin bir biçimde kullanmalarının sağlanması ve bu eksiklik nedeniyle hak kayıplarına yol açılmamasıdır. Ancak burada dikkat edilecek veya eski hale getirme nedeni oluşturacak husus, eksik veya yanılgılı bildirim nedeniyle bir hakkın kullanılmasının engellenip engellenmediğinin belirlenmesidir. Bildirimdeki eksikliğin yol açtığı bir hak kaybı bulunmamakta ise, bu durum eski hale getirme nedeni oluşturmayacaktır. İncelenen dosyada; davacı vekilinin 28.06.2022 tarihinde yüzüne karşı verilen hükmün, davacı vekili tarafından CMUK'un 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 13.07.2022 tarihinde temyiz edildiği anlaşılmış ise de; hükmün yasa yolu kısmında temyiz süresinin tebliğden itibaren ''15 gün'' olarak belirtilmesi sebebiyle, davacı vekilinin bu yanılgılı bildirimden kaynaklı olarak temyiz hakkını süresinde kullanmasının engellendiği ve davacı vekilinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;Tazminat talebinin dayanağı olan ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/482 Esas – 2015/681 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahla tehdit suçundan usulüne uygun kesinleşme işlemi yapılmadığından infaz edilmesi nedeni ile 26.09.2009-13.02.2011 tarihleri arasında 505 gün cezaevinde kaldığı, yapılan yargılama sonunda 1 yıl 3 ay hapis cezasına mahkumiyeti ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 22.01.2016 tarihinde kesinleştiği, cezaevine girdiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı ve kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmakla; Davacının 19.192,25 TL maddi, 20.000 TL manevi tazminatın cezaevine girdiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesi talebine ilişkin söz konusu davada, yerel mahkemece tutuklu kaldığı suçtan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında deneme süresi olan 5 yıllık sürenin henüz dolmaması gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmesi üzerine dairemizce yapılan incelemede söz konusu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının dairemizin inceleme sırasında dolduğu ve devamında düşme kararı verilip kesinleştiği dikkate alınarak; davacı hakkında ... 3. Asliye Ceza Mahkemesi 22.09.2011 tarih, 2007/603 Esas 2009/35 Karar sayılı ilamı ile 2 yıl 1 ay hapis cezası verilip usulüne uygun kesinleşme işlemi yapılmadan cezanın infazına başlandığı, davacı sanığın temyizi ile Yargıtay incelemesi ile davacı lehine kararın bozulup 09.12.2015 tarihinde ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/482 Esas – 2015/681 Karar sayılı ilamı ile 1 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilip HAGB kararı verildiği, 22.01.2016 tarihinde kesinleştiği, davacı söz konusu suç nedeni ile 1 yıl 3 ay hapis cezası nedeniyle 26.09.2009- 26.12.2010 tarihleri arasında infaz görmesi gerekirken bu süreden fazla 26.12.2010-13.02.2011 tarihleri arasında fazladan 49 gün infaz gördüğü; bu nedenle fazladan infaz görülen 26.12.2010-13.02.2011 tarihleri bakımından tazminat talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına üzerine yerel mahkemece duruşma açılıp, 1.022,74 TL maddi, 2.000 TL manevi tazminatın cezaevine girdiği tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine hükmedilmesinde; Hükmedilen tazminatlara davacının fazladan cezaevinde bulunmaya başladığı tarih olan 26.12.2010 tarihinden itibaren faiz ile verilmesi gerekirken, davacının cezaevine girdiği tarih olan 26.12.2009 tarihinden itibaren faizi ile verilmesi temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin maddi ve manevi tazminat miktarının eksik olduğuna ve sair tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.