Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/9072 E. 2026/4786 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/9072
- Karar No
- 2026/4786
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3851 E. 2022/1115 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan reddi ile onama
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, davacının haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle toplamda 10.000,00TL maddi ve 500.000,00TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin, davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan açılan kamu davasında mahkumiyet kararı verildiğinden kanunda öngörülen tazminat şartlarının oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz itirazlarının esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; Davacının haksız ve hukuka aykırı olarak tutuklu kaldığına ve davanın kabul edilmesi gerektiğine ilişkindir.
III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, davacının haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle toplamda 10.000,00TL maddi ve 500.000,00TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin, davacı hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan açılan kamu davasında Hatay 2.Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06.12.2017 tarihli, 2017/14esas, 2017/318 karar sayılı kararı ile 7 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedildiği, ilgili kararın 01.11.2018 tarihinde kesinleştiği dolayısı ile davacı hakkında verilmiş bir beraat kararının bulunmadığı anlaşıldığından, davacının ceza dosyasının incelemesinde, tazminat talebinin CMK'nın 141/1 ve devamı maddelerinde belirtilen koşulları sağlamadığı kanaatine varılmakla davanın reddine karar verilmiştir.
İlk Derece Mahkemesince reddine karar verilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26.Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1.maddesi uyarınca Ankara 5.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26.Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.05.2026 tarihinde karar verildi.