Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8955 E. 2026/5345 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/8955
Karar No
2026/5345
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/412 E., 2022/1470 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi ve 500.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 9.734,80 TL maddi, 9.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince, maddi tazminatın ''8.985,98'' TL'ye indirilmesi, manevi tazminatın ''25.000,00'' TL'ye yükseltilmesi ve değişen vekalet ücreti yönüyle davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınce davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; asgari ücret üzerinden hesaplanan maddi tazminatın yetersiz olduğuna, davacının maaşı üzerinden hesaplama yapılması gerektiğine, hükmedilen manevi tazminatın çekilen elem, ızdırap ve ruhi sıkıntıları karşılamaya yeter düzeyde bulunmadığına, ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Sivas 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/149 Esas, 2018/434 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 02.03.2017-23.11.2017 tarihleri arasında 266 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraat kararı verildiği, beraat hükmünün 17.11.2020 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhli beraat kararının davacıya tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutuklama süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1- Davacının kamu görevlisi olarak çalışmaktayken 29.04.2017 tarihinde meslekten ihraç edildiği, ... hizmet belgesinde son maaş ödemesinin nisan 2017 tarihinde olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, davacı lehine hükmedilecek maddi tazminat hesabının 29.04.2017 ile tahliye tarihi olan 23.11.2017 arasındaki süre için net asgari ücret üzerinden hesaplanan ''9.547,61'' TL yerine, bu miktarın altında kalacak şekilde ''8.985,98'' TL olarak tayin edilmesi suretiyle davacı lehine eksik maddi tazminata hükmedilmesi,

2- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/8955, K. 2026/5345, T. 21.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-8955-e-2026-5345-k-5797d4a93cfe