Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8924 E. 2024/2555 K.

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/139 E., 2022/176 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVATARİHİ : 21.03.2016 HÜKÜM : Davanın reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama Davacı hakkında Dairemizce verilen bozma kararı üzerine Mahkemece kurulan hükmün; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 1086 sayılı HMUK'un 427. ve 1412 sayılı CMUK'un 317. maddeleri gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Mahkemece; davacının haksız infaz nedeniyle 10.000,00 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 2643,30 TL maddi ve 3500,00 TL infaz tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hükmün davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizce '' tazminat istemine ilişkin 5271 sayılı CMK'nın 141. maddesinde ''suç soruşturması ve kovuşturması sırasında'' gerçekleşen koruma tedbirlerindeki hukuka aykırılıklar yönünden bu kanun hükümlerine göre tazminat istenebileceği ve madde metninde bu aykırılıkların tahdidi şekilde sıralandığı, tazyik hapsi cezasına ilişkin verilen kararların madde kapsamında bulunmadığı, CMK'da ve ilgili mevzuatta da bu konuya ilişkin özel bir düzenleme bulunmadığı nazara alındığında; davanın reddi yerine yazılı şekilde hüküm kurulmasının '' kanuna aykırı olduğu gerekçesi ile hüküm bozulmuş, bozma ilamı üzerine mahkemece reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz istemlerinin reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU Mahkemece, tazminat talebinin dayanağı olan Mersin 1. İcra Ceza Mahkemesinin 2103/197 Esas- 2013/380 Karar sayılı icra ceza dosyasında yapılan yargılama sonunda İİK’nın 340. maddesi gereğince 3 ay tazyik hapsine karar verildiği, 10.07.2013 tarihinde kararın kesinleştiği ve verilen cezanın 10.08.2014 – 08.11.2014 tarihleri arasında infaz edildiği, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü tarafından kanun yararına bozma yoluna gidildiği, Yargıtay 19. Ceza Dairesi'nin 28/05/2015 tarih 2015/2537 Esas, 2015/2094 karar sayılı kararı ile Mersin 1. İcra Ceza Mahkemesi tarafından verilen 07/06/2013 tarih ve 2013/197 Esas, 2013/380 Kararın bozulmasına, kabahatli hakkında ödeme şartını ihlal eyleminden dolayı hükmolunan tazyik hapsi cezasının kaldırılmasına karar verildiği anlaşılarak, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'unun 141. maddesinde düzenlemesine göre suç soruşturması ve kovuşturması sırasında gerçekleşen koruma tedbirlerindeki hukuka aykırılıklar yönüyle tazminat istenebileceği, CMK 141. maddesinde tazminat istenilebilecek hukuka aykırılık hallerinin tahdidi olarak sayıldığı, tazyik hapsinin bu hallerden olmadığı anlaşılmakla; davacının tazyik hapsinden kaynaklanan tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Bozma ilamına uyularak yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından,davacı vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü tüm temyiz sebeplerinin reddi ile hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2024 tarihinde karar verildi.