Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/879 E. 2025/5398 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1153 E. 2020/1303 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 70.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi tazminatın tutuklanma tarihinden işleyecek en yüksek kredi faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın 1 yıllık yasal süre içerisinde açıldığından davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Aksaray 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/156 Esas - 2018/246 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 01/08/2016- 19/12/2017 tarihleri arasında gözaltı/ tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda mahkumiyet hükmü verildiği, kararın istinaf edilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından 24/12/2018 tarih, 2018/123 E. 2018/204 K. sayılı ilamı ile beraat hükmü verildiği, 09/01/2019 tarihinde beraat kararının kesinleştiği, beraat kararının davacıya 14/02/2019 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, işbu tazminat davasının açılma tarihinin 25/11/2019 olduğu, suç tarihi itibariyle 5271 sayılı CMK hükümlerinin uygulanacağı, CMK 142/1 maddesinde "Karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her hâlde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde tazminat isteminde bulunulabilir." emredici hükmünün yer aldığı, davacının tazminat davasını istinaf ilamının ve kesinleşme şerhinin kendisine bildirildiği tarih olan 14/02/2019 tarihinden itibaren 3 aylık süre geçtikten sonra 25/11/2019 tarihinde açıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle süresinde açılmayan davanının zamanaşımı yönünden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, davanın 3 aylık yasal süresi içerisinde açılmadığından tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, davanın vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Aksaray 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2025 tarihinde karar verildi.