Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/895 E. 2025/5399 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/327 E. 2020/1193 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince, davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 200.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının haksız gözaltına alınması nedeniyle davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Nevşehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/58 Esas - 2019/251 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 10/07/2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile 22/07/2019 tarihinde tebliğ edildiği, gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı belirlenerek yapılan yargılamada, davacının tazminat davası açmasına sebebiyet veren Nevşehir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/58 Esas - 2019/251 Karar sayılı dosyasında davacının herhangi bir gözaltı kaydının olmadığının bildirildiği sadece yurt dışına çıkamamak şeklinde adli kontrol kararının olduğu, bu kapsamda davacının manevi tazminata hükmedilmesine esas herhangi haksız gözaltı kaydının olmadığı, CMK'nın 141 maddesinde düzenlenen koruma tedbirleri nedeniyle tazminat şartlarının oluşmadığı anlaşıldığı gerekçesiyle manevi tazminat davasının reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR Dosya kapsamındaki davet tutanağına göre; davacının Vezirköprü Cumhuriyet Başsavcılığının 11/01/2019 tarih ve 2019/25 Talimat dosyasına istinaden Vezirköprü İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından 15/01/2019 tarihinde saat 11.53'de telefonla davet edilmesi üzerine aynı gün saat 13.20'de Emniyet Müdürlüğüne kendiliğinden geldiği, saat 14.39'da ifadesini vererek saat 15.00'de Emniyet Müdürlüğünden ayrıldığı, aynı tarihli düzenlenen gözaltı ve yakalama tutanağında davacının gözaltına alınmadığının açıkça belirtildiği, Nevşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 05/08/2016 tarih ve 2016/5188 soruşturma sayılı dosyasıyla silahlı terör örgütüne üye olma suçundan davacının da aralarında bulunduğu 11 kişi hakkında tedbir amaçlı yurt dışına çıkış yasağı uygulanması şeklinde adli kontrol tedbiri verilmesi talebine istinaden Nevşehir Sulh Ceza Hakimliğinin 2016/210 numaralı sorgusunda dosya üzerinden inceleme yapılarak davacı hakkında adli kontrol kararı verildiği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, davacı hakkında herhangi bir gözaltı işlemi yapılmadığından tazminat şartlarının oluşmadığının saptandığı, davanın vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Vezirköprü Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.06.2025 tarihinde karar verildi.