Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8616 E. 2026/2898 K. – Taksirle Öldürme

Konu: Taksirle Öldürme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/8616
Karar No
2026/2898
Karar Tarihi
Konu
Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/243 E., 2022/914 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a-3, 52/4, 50/6, 53/6. maddeleri uyarınca 15.100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 4 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ve katılanlar vekilinin istinaf taleplerinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 50/1-a, 52/2-3-4, 53/6. maddeleri uyarınca 24.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri; oluşa, kusur tayinine, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, ceza miktarına, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmemesine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR 1.İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile yerleşim yeri içinde, iki şeritli, bölünmüş, düz, eğimsiz, hız limitinin 50 km/s olduğu, asfalt kaplama, aydınlatmalı yolda gece vakti seyir halindeyken, kendisi ile aynı istikamette sağ şeritte seyreden ölenin idaresindeki iş makinesine arkadan çarpması şeklinde meydana gelen ve bir kişinin ölmesi ile neticelenen olayda; asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı karar verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, sanık müdafi ve katılan vekilinin istinaf başvurusu üzerine duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; sanık hakkında temel cezanın az tayin edildiği gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanık hakkında temel cezanın 4 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi üzerine neticeten 24.300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılması ve sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınması yönünde hüküm kurulmuştur.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Manisa 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.03.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/8616, K. 2026/2898, T. 25.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-8616-e-2026-2898-k-9c36eb3cf14b