Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/8171 E. 2026/3887 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2898E. 2022/829 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek İstinaf başvurularının esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, Ret

Davalı vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak temyiz sebepleri içermediğinden CMK 298. maddesi uyarınca kesin olduğu belirlenmiştir. Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden; İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi;

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız olarak yakalanması nedeniyle 3.000,00 TL maddi, 5.000,00 TL manevi, haksız olarak gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği süreler için özgürlükten yoksun kalma nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 200.000,00 TL manevi tazminat, hukuka aykırı aramadan 5.000 TL maddi, 10.000,00 TL manevi, uygulanan adli kontrol kararı nedeniyle 20.000,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 138.000,00 TL maddi, 235.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı ve tutuklama tarihi olan 14.12.2018 tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin davaya dayanak olan yargılama dosyası içerisinde bulunan arama kararı incelenerek hukuka aykırı bir arama yapılmadığı, kendisini özel vekil nedeniyle temsil ettirmesi nedeniyle ödedeği vekalet ücretinin, taşınma masrafları, depozito gideri, emlakçılık gideri, cezaevi masrafları, yol masrafları gibi giderlerin CMK 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi tazminata konu olamayacağı, davacının göreve iade edildiği ve kendisine geriye dönük maaş ödemelerinin gerçekleştiği gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine, 30.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihi olan 14.12.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, karara karşı davacı vekili ve davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerinde Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, kararın davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davalı vekilinin temyiz isteminin reddine, davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; atılı suçlamanın niteliği ve müvekkili hayatındaki olumsuz etkileri de nazara alındığında hükmolunan manevi tazminat miktarlarının çok eksik olduğuna, cezaevi harcamaları, yol masrafları, müvekkilinin lojmandan çıkartılarak ev kiralamak durumunda kalmış ve nakliye, emlakçı, taşınma gibi ilave masrafları yapmasından kaynaklı zararların, ödenen avukatlık ücretinin de maddi tazminat kapsamında değerlendirilmesi gerektiğine, ilişkindir. Davalı vekilinin temyiz sebepleri; aleyhlerine olan hususlar yönünden temyiz kanun yoluna başvurduklarına ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İstanbul 35. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/106 Esas, 2019/455 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 14.12.2018 - 25.06.2019 tarihleri arasında toplam 193 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verildiği, kararın 12.12.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhinin bizzat davacıya tebliğ edilmediği, 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, Kanun'da öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davacının maddi tazminat talebinin reddine, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince hükmolunan manevi tazminat miktarı yükseltilmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR A. Davalı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Ayrıntıları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, 04.05.2023 tarihli ve 2022/6-600 Esas, 2023/265 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere; 5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklindeki düzenlemeye rağmen davacının "...Davacı tarafça temyiz yoluna başvurulduğundan istinaf mahkemesi kararında aleyhimize olan kısımlar açısından temyiz yoluna başvuru zorunluluğu doğmuştur." biçimindeki temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşıldığından, davalı vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Davacı Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1- Gerekçeli karar başlığında 02.06.2020 olan dava tarihinin gösterilmemesi, 2- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi'nin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Bakırköy 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2026 tarihinde karar verildi.