Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7530 E. 2026/4162 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/7530
- Karar No
- 2026/4162
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/ 5143 E., 2021/ 4544 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız el koyma nedeniyle 11.505,89 TL maddi ve 1.000.000 TL tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek faiziyle ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine, dayanak kararın kesinleştiğine ve saire ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, davacının İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinİn 2017/317 esas sayılı ceza dosyasında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan malvarlığı değerlerine el konduğu gerekçesiyle maddi ve manevi tazminat talebiyle açtığı davanın; el koyma koruma tedbirinden dolayı manevi zarara uğranması söz konusu olamayacağından şartları bulunmaması nedeniyle manevi tazminat talebinin, asıl mahkeme kararının kesinleşmediği gerekçesiyle maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.
IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; Dosya kapsamına göre, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan araştırmada, tazminat davasına konu İzmir 14. Ağır Ceza Mahkemesinİn 2017/317 E. 2020/ 122 K. Sayılı ilamı ile davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan beraatine karar verildiği, kararın 05.01.2022 tarihinde temyiz incelemesi sırasında kesinleştiği, davacının İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2022/194 E. sayılı dosyasında tazminat davası açtığı anlaşıldığından; İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2022/194 E. Sayılı dosyasının dava konusunun aynı olması halinde davaların birleştirilerek, farklı olması halinde ise davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılmasını yargıya bir görev olarak yükleyen Anayasanın 141/son maddesi hükmü uyarınca yargılamaya devamla bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Kanuna aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.04.2026 tarihinde karar verildi.