Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7365 E. 2024/7303 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3751 E., 2021/3182 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: Davanın niteliğine göre, davacı vekilinin duruşmalı inceleme isteminin, 5271 sayılı CMK'nın 299. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede; I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutukluluk nedeniyle 100.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi tazminatın yakalama/tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin 5271 sayılı CMK'nın 141 ve 142. maddeleri gereğince yasal şartların oluşmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacı hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçundan tutuklama kararı verildiği ve bu suç yönünden tutukluluğun infaz gördüğü, davacı hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara konu suçtan dolayı infaz gören tutukluluğun bulunmaması nedeniyle davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/188 Esas – 2016/507 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçundan 16.02.2008-27.02.2009 tarihleri arasında 377 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 23.01.2020 tarihinde kesinleştiği, gözaltı ve tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, ancak davacının beraate konu yargılama dosyasında resmi belgede sahtecilik suçu yönünden de hakkında tutuklama kararı verildiği ve bu suçtan mahkumiyetine karar verilmesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 141 ve 142. maddeleri gereğince yasal şartların oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; İlk Derece Mahkemesince, davacının beraat kararına konu ceza dosyası kapsamında hakkında resmi belgede sahtecilik suçu yönünden de tutuklama müzekkeresi düzenlendiği ve bu suçtan 1 yıl 8 ay hapis cezasına hükmedilerek hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar verildiğinden bahisle yasal şartların oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, davacı hakkında suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak ve resmi belgede sahtecilik suçlarından tutuklama kararı verildiği ve ayrı ayrı tutuklama müzekkereleri düzenlendiği, Adana E Tipi kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 17.01.2020 tarihli yazı cevabına göre tutuklama müzekkeresinin yalnızca suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olmak suçu yönünden infaz görüp resmi belgede sahtecilik suçu yönünden düzenlenen tutuklama müzekkeresinin infaz görmediği, infaz gören suç yönünden yapılan yargılama sonunda davacının beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün UYAP sisteminde yapılan incelemede 23.01.2020 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının ise 07/11/2019 tarihinde açıldığının anlaşılması karşısında, davacının tazminat talebinin esası hakkında karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal şartların oluşmadığından bahisle davanın reddine karar verilmesi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Adana 14. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,09.12.2024 tarihinde karar verildi.