Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7206 E. 2026/5271 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1719 E., 2022/46 K. SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 63. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süreyle geri alınmasına karar verilmiş, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvurularının Bölge Adliye Mahkemesince 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz sebepleri; temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi gerektiğinin gözetilmediğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; eksik araştırma ve inceleme neticesinde karar verildiğine, sübuta, kusura, ceza miktarına, beraat kararı verilmesi gerektiğine, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile yerleşim yeri dışında, üç şeritli, bölünmüş, hız limitinin 110 km/s olduğu, eğimsiz, virajlı, asfalt kaplama otoyolda gündüz vakti seyir halindeyken direksiyon hakimiyetini kaybederek orta ayırıcı bariyerlere çarparak savrulması ve yolun sağ tarafındaki su kanalına düşerek takla atması şeklinde meydana gelen ve aracında yolcu olarak bulunan üç kişinin ölmesi ile neticelenen olayda; asli kusurlu olduğu kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanık hakkında sürücü belgesinin geri alınmasına karar verilirken, uygulama maddesi olan 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddelerinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine uyulmaması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Bölge Adliye Mahkemesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hüküm fıkrasının (D) bendine ''5237 sayılı Kanun'un 53/6 maddesi gereğince'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2026 tarihinde karar verildi.