Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/7189 E. 2024/6773 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/7189
- Karar No
- 2024/6773
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/1151 E., 2022/3159 K. HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın davacılar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi; I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince; davacılar vekilinin haksız el koyma nedeniyle 400.000,00 TL maddi, 90.000,00 TL manevi tazminatın el koyma tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacılar vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kocaeli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/619 Esas – 2017/466 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçu kapsamında 3. Kişi konumundaki ...'a ait ... plaka sayılı araca elkonulduğu, yapılan yargılama sonunda aracın sahibine iadesine karar verildiği, kararın 11.09.2019 tarihinde kesinleştiği, el koyma tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacılar hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, ancak koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası açma hakkının kural olarak zarar görene ait olduğu, bu hakkın mirasçılara intikalinin ancak zarar görenin ölmeden önce dava açması veya dava açma iradesini açıkça izhar etmesi durumunda mirasçılara intikal edeceği, mirasçıların bu şartlarda açılmış davaya devam edebilecekleri veya dava açabilecekleri, aracın sahibi ...'ın ise dava açmadan ya da dava açma iradesini göstermeden 12.09.2016 tarihinde öldüğü, bu nedenle mirasçıların dava açma hakkı olmadığından davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından vekalet ücretinin 8.200,00 TL'ye yükseltilmesi suretiyle düzeltilerek esastan ret kararı verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Mahkemece; koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davası açma hakkının kural olarak zarar görene ait olduğu, bu hakkın mirasçılara intikalinin ancak zarar görenin ölmeden önce dava açması veya dava açma iradesini açıkça izhar etmesi durumunda mirasçılara intikal edeceği, mirasçıların bu şartlarda açılmış davaya devam edebilecekleri veya dava açabilecekleri, aracın sahibi ...'ın ise dava açmadan ya da dava açma iradesini göstermeden 12.09.2016 tarihinde öldüğü, bu nedenle mirasçıların dava açma hakkı olmadığından davanın reddine karar verilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.07.2024 tarihli ve 2020/32 Esas sayılı kararı ile mirasçıların maddi tazminat davası açma haklarının bulunduğu, manevi tazminat davası açma hakları bulunmadığına ilişkin kararına göre, mirasçıların maddi tazminat davası açma hakkına sahip oldukları ancak tazminat davasına konu aracın sahibine iadesine ilişkin kararın 11.09.2019 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının ise 5271 sayılı CMK'nın 142/1. maddesinde öngörülen 1 yıllık yasal süre geçtikten sonra 07.12.2020 tarihinde açıldığı, bu itibarla davanın süre yönünden reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi sonuca etkili bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin kararında davacılar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Van 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.11.2024 tarihinde karar verildi.