Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/6731 E. 2024/7388 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/3058 E., 2021/2195 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız tutukluluk nedeniyle 40.000 TL maddi ve 40.000 TL manevi tazminatın tutuklama tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, davanın beraat kararının ve kesinleşme şerhinin tebliğ tarihi olan 18.11.2018 tarihinden itibaren 3 aylık yasal süre içinde açılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince "davanın reddine karar verilmiş olması nazara alınarak CMK'nın 142/9 maddesi uyarınca 5.450 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ibarelerinin yazılması suretiyle düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; 18.11.2018 tarihinde yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve bu itibarla davanın süre yönünden reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/196 Esas - 2018/191 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan 23.09.2016 - 10.03.2017 tarihleri arasında 168 gün tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 31.10.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşmiş gerekçeli kararın 18.11.2018 tarihinde davacı asile tebliğ edildiği, davanın 04.04.2019 tarihinde açıldığı, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142/1 maddesi uyarınca 3 aylık hak düşürücü süre içinde davanın açılmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince süre yönünden reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Davacının uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan yargılandığı Kırıkhan Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/196 Esas, 2018/191 Karar sayılı dosyasından 14.09.2018 tarihinde beraatine hükmedildiği, kararın 31.10.2018 tarihinde kesinleştiği, gerekçeli kararın 18.11.2018 tarihinde tebliğ edildiği, gerekçeli kararda ve tebligat parçasında CMK 141/2 maddesi uyarınca davacının tazminat hakkı belirtilmişse de; dosya kapsamından ve tebligat parçasından kesinleşme şerhinin tebliğ edilip edilmediğinin anlaşılamadığı, tebligatta sadece gerekçeli kararın bulunduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.01.2014 tarihli 2013/9-202 E. 2014/11 K. Sayılı kararında " sanığın gerek yokluğundan gerekse yüzüne karşı hükmolunan beraat kararının kesinleşme şerhi ile birlikte ilgiliye tebliği zorunlu olup," şeklinde belirtildiği, CMK 142/1. maddesindeki 3 aylık sürenin başlaması için kesinleşme şerhinin de tebliğinin gerektiği, kesinleşme şerhinin tebliğ edilip edilmediğinin tereddüte yer vermeyecek şekilde araştırılarak tebliğ edilmemişse davanın 1 yıllık süresinde kabul edilerek esasına ilişkin karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hüküm tesisi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Hatay 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.12.2024 tarihinde karar verildi.