Yargıtay · 12. Ceza Dairesi
Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/6301 E. 2025/2683 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 12. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/6301
- Karar No
- 2025/2683
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/2240 E., 2022/1530 K. SUÇ : Verileri hukuka aykırı aykırı olarak verme veya ele geçirme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında verileri hukuka aykırı aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 136/1, 53/1-2-3, 58/7. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanığın istinaf başvurusu üzerine dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda 5271 sayılı CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddeleri uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak sanığın 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükmün bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanığın eyleminin duruşma açılarak 5237 sayılı TCK'nın 134/1. Maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde delil takdirine girilmesine rağmen duruşma açılmadan dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda sanığın beraatine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; sanığın olay tarihinde ayrıldığı eşi olan katılanın nişanlısı olan tanık Hakkı'yı telefonundan arayarak katılanın evlilikleri sırasında 3 aylık çocuğunu aldırdığını söylediği, tanığın sanığa inanmaması üzerine sanığın e-devlet sistemi üzerinden dava dosyası sorgulama ekranından elde ettiği, ''... (sanık) , ... (katılan) Kiraz Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.11.2015 açılış tarihli 2015/237 esas sayılı gebeliğe son verilmesine izin dosya türünün'' ekran görüntülerini tanık Hakkı'ya göndermesine konu olayda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 136/1. maddesindeki verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından dosya üzerinden yapılan inceleme sonunda sanığın da tarafı olduğu ve bu nedenle her zaman erişiminin mümkün bulunduğu Kiraz Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.11.2015 açılış tarihli 2015/237 esas sayılı gebeliğe son verilmesine izin davasının ekran görüntüsünde gerçek kişiye ait herhangi bir kişisel veriye yer verilmediği gibi, söz konusu bilginin sanığın davada taraf olması nedeniyle her zaman ulaşabilme olanağı olan bir bilgi olduğu gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi mahkumiyet hükmünün kaldırılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşılmakla, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak; Oluşa, dosya kapsamına ve sanık savunmasına göre; sanığın, boşandığı eşi olan katılanın evlilikleri sırasında 3 aylık çocuğunu aldırdığını katılanın nişanlısına söylemesi üzerine kendisine inanmayan tanığa tarafı olduğu Kiraz Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.11.2015 açılış tarihli 2015/237 esas sayılı gebeliğe son verilmesine izin davasının ekran görüntüsünü göndermesine konu olayda; katılanın herkes tarafından bilinmesini ve duyulmasını istemeyeceği gebe olması ve gebeliğin sonlandırılmasına dair özel yaşam alanına ilişkin bilgilerin yetkisin üçüncü kişi konumunda olan tanığa açıklanması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 134/1. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yasal ve yeterli gerekçesiz olarak yazılı şekilde karar verilmesi. Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.03.2025 tarihinde karar verildi.