Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/523 E. 2025/5279 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/716 E., 2020/1078 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, yapılan incelemede işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı, tutuklama ve elkoyma nedeniyle 102.269,00 TL maddi, 1.000.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 8.173,52 TL ve 1.110,00 TL maddi, 55.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı ve davalı vekilinin istinaf başvurularının hükmedilen maddi tazminatın 12.246,27 TL'ye yükseltilmesi, manevi tazminatın 30.000,00 TL'ye indirilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacının temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacının temyiz sebepleri; maaş üzerinden maddi tazminatın hesaplanması gerektiğine, avukatlık ücretinin, cezaevi ve yol masraflarının ödenmesi gerektiğine, dizüstü bilgisayarına ilişkin zararın ödenmesi gerektiğine, elkoyma karar tarihi yanlış gösterildiğinden faiz başlangıç tarihinin hatalı olduğuna, bilirkişi raporunun tarafına tebliğ edilmediğine, hükmedilen manevi tazminat miktarının az olduğuna, ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan İzmir 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/187 Esas- 2018/62 karar sayılı ceza dosyasında davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 17.07.2016-25.05.2017 tarihleri arasında 312 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 16.02.2018 tarihinde kesinleştiği, kesinleşen beraat hükmünün davacı asile tebliğ edilmediği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü ve mahsuba konu yapılmadığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından hükmedilen maddi tazminat miktarının az, manevi tazminat miktarının fazla olduğu gerekçesiyle düzeltilerek esastan ret kararı verildiği anlaşılmıştır. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; 1.İlk Derece Mahkemesince dosyanın maddi zararın belirlenmesi bakımından bilirkişiye tevdi edildiği, bilirkişi raporunun 23.12.2019 tarihli havale ile dosya arasına alındığı, hükmün ise bilirkişi raporunun dosyaya havalesinden 1 gün sonra 24.12.2019 tarihinde verildiği anlaşılmakla tarafların bilirkişi raporundan haberdar olmadığı, bilirkişi raporunun taraflara tebliğ edilmeden dosyanın karara çıkarıldığı, davacıya ve davalı vekiline bilirkişi raporunun mevzuata uygun şekilde tebliği yapılıp içeriği konusunda bilgilenmesi sağlanmadan karar verildiğinin anlaşılması karşısında tarafların savunma hakkının kısıtlandığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, 3. Davacıya ait cep telefonuna 17.07.2016 tarihinde el konulmasına rağmen faiz başlangıç tarihinin 19.07.2016 olarak gösterilmesi, Bozmayı gerektirmiş olup, açıklanan nedenlerle davacının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.06.2025 tarihinde karar verildi.