Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/466 E. 2025/7127 K. – Taksirle Öldürme

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/2654 Esas, 2020/2269 Karar SUÇ : Taksirle öldürme HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 52/3, 50/4, 50/1-a, 52/2-3-4, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 30.400,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 24 eşit aylık taksit halinde tahsiline, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş, katılanlar vekilinin istinafı üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6 ve 63/1. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süreyle geri alınmasına ve mahsubuna karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin; kazanın yayanın, yaya geçidini kullanmadan karşıya geçmeye çalışması nedeniyle meydana geldiği ve yayanın asli kusurlu olduğuna, müvekkilinin kaza sırasında hızının yasal sınırların da altında olduğuna, yaya gördüğünde çarpmamak için manevra yaptığına ancak yayanın kararsız kalması sonucu kazanın meydana geldiğine, ilişkindir. Katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin; sanığın kaza sırasında frene basmak yerine hızını artırarak manevra yapması nedeniyle eylemin bilinçli taksirle işlendiğinin kabul edilmesi gerektiğine, katılanların ayrı ayrı mağduriyetleri doğmuş olması nedeniyle tek vekille temsil edilmeleri nedeniyle tek vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna, ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. İlk Derece Mahkemesince, sürücü sanık ...’in sevk ve idaresindeki motosiklet ile yerleşim yeri içerisindeki yolda gündüz vakti seyri sırasında olay mahalli kavşak ve levha kontrollü yaya geçidi bulunan noktaya hızını her an tedbir alabileceği asgari düzeye düşürerek temkinli ve dikkatli bir biçimde yaklaşması, seyri istikametine göre sağ tarafından gelerek yaya geçidi üzerinden orta refüje doğru karşıdan karşıya geçmekte olan müteveffa yayaya ilk geçiş hakkını bırakması gerekirken bahsedilen bu hususlara riayet etmediği, mahal şartlarının üzerindeki hızı ile olay mahalline yaklaşıp kendi ifadesinden de anlaşılacağı üzere öncesinde görmüş olduğu geçiş yapmakta olan ve geçişini tamamlamak üzere olan yayaya mevcut hızı ile çarparak kazaya sebebiyet verdiği şeklinde olayın gerçekleştiği kabul edilerek ve dikkat ve özen yükümlülüklerine aykırı davranışları asli kusurlu bulunarak müteveffa yaya ... olay mahallindeki yaya geçidini kullanarak yolun karşısına geçmekte olduğu esnada meydana gelen dava konusu kazada olayın oluş şekli ve kat ettiği mesafe de dikkate alındığında atfı kabil kusuru görülmeyerek, sanığın asli kusuru ile müteveffanın ölümüne neden olduğu sanık savunması; sanığa asli kusur izafe eden Trafik Kazası Tespit Tutanağı; sanığın asli kusurlu olup vefat edenin kusurunun bulunmadığına dair 05/12/2017 tarihli Bilirkişi Raporu; aynı yönde kusur dağılımı yapan ATK Trafik İhtisas Dairesinin 22/10/2018 tarihli Raporu; Ölü Muayene Tutanağı ve tüm dosya kapsamı ile anlaşılarak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, sanık ...'in üzerine atılı taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçunu işlediği anlaşıldığından eylemine uyan TCK'nın 85/1 maddesi gereğince suçun işleniş şekli, sanığın taksire dayalı kusurunun yoğunluğu ve meydana gelen sonucun ağırlığı -sanığın asli ve tam kusurlu olarak bir kişinin ölümüne neden olması- nazara alınarak takdiren ve teşdiden cezalandırılmasına karar verilerek, suçun işleniş biçimi, sonucunun ağırlığı, suçun işlenmesindeki özellikler, sanığın olaydaki kusur durumu (asli kusurlu olması), katılanların zararlarının karşılanmamış olması, şikayetlerinin devam etmesi ve cezanın caydırıcılık özelliği nazara alınarak sanık hakkında TCK'nın 50/4 ve 50/1-a maddelerinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına karar verilmek suretiyle mahkumiyet kararı verilmiştir. IV. GEREKÇE ve KARAR Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Antalya 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2025 tarihinde karar verildi.