Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/423 E. 2024/205 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/870 E., 2020/1031 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat DAVA TARİHİ : 23.12.2019 HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması İlk Derece Mahkemesi kararına yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 361 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 142 nci maddesinin sekizinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı Kanun’un 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Davacı vekili 23.12.2019 tarihli dava dilekçesinde özetle; davacının hırsızlık suçundan yapılan soruşturma kapsamında gözaltına alındığını, akabinde 28.08.2007-02.10.2007 tarihinde tutuklandığını, Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/546-2008/187 E-K sayılı ilamı ile beraat kararı verildiği, kararın 25/03/2019 tarihinde kesinleştiği, kararın kendilerine tebliğ edilmediği, müvekkilinin maddi ve manevi olarak mağduriyetlerinin olduğunu, bu nedenlerle 50.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın gözaltına alındığı tarihten itibaren davalıdan tahsilini talep etmiştir. 2. Davalı vekili 03.01.2020 tarihli cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir. 3. Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2020 tarihli ve 2019/880 Esas, 2020/156 Karar sayılı kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. 4. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 01.12.2020 tarihli ve 2020/870 Esas, 2020/1031 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; Davanın süresi içinde açıldığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. DAVA KONUSU Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü Mahkeme gerekçesinde; ''Dosyamızda tazminat talebinin dayanağı olan Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/223-2015/27 E.-K. sayılı kararının aleyhe temyiz edilmediğinden 06/03/2015 tarihinde kesinleştiğinin kabulünün gerektiği ve tazminat davasının bu tarihten itibaren 1 yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 23/12/2019 tarihinde açıldığı anlaşıldığından, davacının maddi ve manevi tazminat davasının süre yönünden reddine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur.'' denilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü İlk Derece Mahkemesince kabul edilen dava konusunda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır. IV. GEREKÇE 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 142/1 inci maddesine göre, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat taleplerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceği, bu kapsamda dava dosyası incelendiğinde, tazminat talebinin dayanağı olan Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 20/03/2008 tarih 2007/546 Esas 2008/187 Karar sayılı ilamı ile davacının da içinde bulunduğu tüm sanıkların atılı suçlardan beraatine karar verildiği, temyiz edilen kararın Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 2010/27556 Esas 2013/21297 Karar sayılı ilamı ile dava dosyasının Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/223 Esas sayılı dava dosyası ile arasında irtibat bulunması nedeniyle birleştirilmesine karar verilmesinin gerektiği bildirilerek bozulduğu, Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2014 tarih 2013/836-2014/546 Esas-Karar sayılı ilamı ile dava dosyasının Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/223 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, sanığın (davacının) beraatine ilişkin Malatya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/223-2015/27 E.-K. sayılı kararının aleyhe temyiz edilmediğinden davacı bakımından 06/03/2015 tarihinde kesinleştiği, tazminat davasının bu tarihten itibaren bir yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra 23.12.2019 tarihinde açıldığı anlaşıldığından süresinde açılmayan davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 01.12.2020 tarihli ve 2020/870 Esas, 2020/1031 Karar sayılı kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Batman 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2024 tarihinde karar verildi.