Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/41 E. 2025/3805 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/320 E., 2020/741 K. HÜKÜM : Düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat davalarının temyiz incelemeleri sırasında temyiz kesinlik sınırlarının davacı açısından reddedilen maddi ve manevi tazminat miktarlarının toplamı üzerinden hesap edilmesi nedeniyle, hükmedilen maddi tazminat miktarının kesin olduğu gerekçesi ile yapılan kesinleştirme işleminin yok hükmünde olduğu belirlenerek yapılan incelemede; I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı ve tutuklama nedeniyle 250.000 TL maddi ve 500.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin kısmen kabulü ile 9.588.60 TL maddi ve 22.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurularının, maddi ve manevi tazminata ilişkin hüküm fıkrası çıkarılıp, yerine ''9.500.80 TL maddi tazminatın, 02.05.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak davacıya ödenmesi'' ile ''30.000 TL manevi tazminatın, 15.12.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınıp davacıya ödenmesi'' olarak ve değişen vekalet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz sebepleri; davacının haksız olarak tutuklanması sebebiyle maddi ve manevi olarak zarar gördüğüne, masumiyet karinesi, kişi hürriyeti ve güvenliği hakkı, adil yargılanma hakkı ile kanunla önceden kurulmuş mahkeme ilkesi, bağımsız ve tarafsız mahkeme önünde yargılanma hakkı ve gerekçeli karar haklarının ihlal edildiğine, hükmedilen tazminat miktarının eksik olduğuna ilişkindir. III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Erzurum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/410 Esas – 2018/211 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 15.12.2016 - 07.12.2017 tarihleri arasında 357 gün gözaltında ve tutuklu kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 18.03.2019 tarihinde kesinleştiği, tutuklama tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye davanın açıldığı, davacı tarafından aynı konuda açılan davanın bulunmadığı, tutukluluk süresinin infaz gördüğü, davacının tutuklandığı dönemde kamu görevlisi olduğu, tutuklu olduğu süreçte, 29.04.2017 tarihinde meslekten ihraç edildiği, 15.05.2017 tarihine kadar maaşını almaya devam ettiği, bu itibarla maddi tazminatın 15.05.2017 - 07.12.2017 tarihleri arasındaki dönemde yürürlükte olan net asgari ücrete göre tayin edilmesi gerektiği, cezaevi, yol ve konaklama gibi harcamaların maddi tazminat kapsamına dahil edilemeyeceği gerekçesiyle kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu belirlenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İlk Derece Mahkemesince kısmen kabul edilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince maddi ve manevi tazminata ilişkin hüküm fıkrası çıkarılarak, davacının ihraç edildiği tarihten tahliye edildiği tarih arasındaki dönem için maddi tazminatın 9.500.80 TL'ye indirilip, buna ilişkin faiz başlangıç tarihinin ihraç tarihi olan 02.05.2017 tarihi olarak, manevi tazminat miktarı ise 30.000 TL'ye yükseltilip, faiz başlangıç tarihinin 15.12.2016 tarihi olarak düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre davacı vekilinin sair temyiz sebeplerinin reddine, ancak; 1.Davacının ihraç tarihinin 29.04.2017 tarihi olduğu dikkate alınarak, maddi tazminata ilişkin faiz başlangıcının 29.04.2017 tarihi olması gerekirken, 02.05.2017 tarihinden itibaren faize hükmolunması, 2. Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, davacı lehine hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar ile tazminat davasının kesinleşeceği tarihe kadar faizi ile birlikte elde edeceği parasal değer dikkate alınıp, hak ve nesafet ilkelerine uygun, makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, belirlenen ölçütlere uymayacak miktarda eksik manevi tazminata hükmolunması, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-b maddesi uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.04.2025 tarihinde karar verildi.