Yargıtay · 12. Ceza Dairesi

Yargıtay 12. Ceza Dairesi 2022/3369 E. 2025/7776 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
12. Ceza Dairesi
Esas No
2022/3369
Karar No
2025/7776
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2021/ 219 E., 2021/ 227 K. DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat HÜKÜM : Davanın reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesince davacı vekilinin haksız gözaltı nedeniyle 40.000 TL maddi ve 100.000 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Davacı vekilinin temyiz istemi; davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğine, Covid - 19 salgını nedeniyle duran sürelerin eklenmesi gerektiğine ve saire ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bayburt Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/2 28... /359 Karar sayılı ceza dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 05.02.2019- 14.02.2019 tarihleri arasında 9 gün gözaltında kaldığı, yapılan yargılama sonunda beraatine hükmedildiği, beraat hükmünün 12.12.2019 tarihinde kesinleştiği, 5271 sayılı CMK'nın 142. Maddesinde belirtilen yetkili mahkemede davanın açıldığı, davacı hakkında aynı konuda açılan davanın bulunmadığı belirlenerek Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 142/1 maddesinde karar veya hükümlerin kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden itibaren 3 ay ve her halde 1 yıl içinde tazminat isteminde bulunulabileceği düzenlemesinin yer aldığı, davacının beraatine dair kararın kesinleşme tarihinin 12/12/2019 olduğu, gerekçeli kararda ve tebliğ zarfında CMK'nın 1 41... maddeleri gereğince tazminat isteme hakkı ihtarının bulunduğu, dava tarihinin ise 19/01/2021 olduğu, davanın 3 ay ve 1 yıllık hak düşürücü süreler içerisinde açılmadığı gözetilerek maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesi'nce isabetsizlik görülmemiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;

Bayburt Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/2 28... /359 Karar sayılı beraat kararının davacı (sanık) ile müdafisinin yüzüne karşı verildiği, beraat kararının tefhimi sırasında 5271 sayılı CMK'nın 1 41... . Maddeleri gereğince tazminat hakkının usulüne uygun şekilde hatırlatıldığı, anılan beraat kararının istinaf edilmeksizin 12.12.2019 tarihinde kesinleştiği, kesinleşme şerhli gerekçeli kararın davacıya tebliğ edilip edilmediği hususunun dava dosyasında araştırılmadığı, davanın 19.01.2021 tarihinde açıldığı anlaşılmakla;

Covid 19 salgın hastalığı nedeniyle 7226 sayılı yasanın geçici 1'nci maddesi ile 13.03.2020 - 15.06.2020 tarihleri arasında CMK'daki sürelerin durdurulduğu, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden itibaren işlemeye başlayacağı, durma süresinin başladığı tarih itibarıyla, bitimine on beş gün ve daha az kalmış olan sürelerin, durma süresinin sona erdiği günü takip eden günden başlamak üzere on beş gün uzamış sayılacağı düzenlemeleri dikkate alındığında davanın 1 yıllık hak düşürücü sürede açılmış sayılması gerektiği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Kesinleşme şerhli gerekçeli kararın davacıya tebliğ edilip edilmediği hususunun araştırılarak, davacıya tebliğ edilmiş olması halinde CMK'nın 142. maddesinde öngörülen 3 aylık süre içinde açılıp açılmadığı hususunun Covid 19 salgın hastalığı nedeniyle 7226 sayılı yasanın geçici 1'nci maddesi ile düzenlenen durma süreleri de gözönünde bulundurularak tespit edildikten sonra duruma göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, tebliğ edilmemiş olması halinde davanın 1 yıllık hak düşürücü süre içinde açıldığının kabulü ile davacının gözaltına alma-serbest bırakma evraklarının Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde aslının veya onaylı örneğinin dosya arasına alınıp,

CMK'nın 141. vd Maddesinde belirtilen tazminat koşullarının olup oluşmadığı değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi, Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Gümüşhane. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.11.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 12. Ceza Dairesi, E. 2022/3369, K. 2025/7776, T. 05.11.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-12-ceza-dairesi-2022-3369-e-2025-7776-k-772964415a52